Verlangen naar een warm nest

Een overleden moeder kijkt vanuit het hiernamaals naar haar man en drie zonen die vakantie vieren in de duinen. Het is een poging van de jongste zoon om nader tot elkaar te komen nu zij is weggevallen. Maar het pakt niet zo uit als hij had gehoopt. De vader is stil. Zijn tweelingbroers zijn jolig, vooral geïnteresseerd in elkaar. En hijzelf is eigenlijk ook niet in de stemming…

“Dat mis ik zo aan je moeder,” zegt de vader op een bepaald moment. “Dat we heerlijk samen stil konden zijn.” Maar onder die stilte schuilt een onvermogen om echt verbinding te maken. Soms is er een opening die aanleiding kan zijn voor een goed gesprek - maar telkens is het niet het juiste moment. Wat rest is een pijnlijk verlangen naar meer.

En moeder kijkt toe vanuit het hiernamaals. Het is een bijzondere greep van de schrijver - wellicht gekozen omdat het haar helpt om haar eigen rol van een afstand te bezien. Want ook zij was altijd in zichzelf gekeerd. Gaandeweg wordt duidelijk welke drama’s in haar leven daartoe hebben geleid en zie je als lezer parallellen ontstaan tussen haar en haar zoon; het verlangen naar een ouder-kind band, de verborgen binnenwereld, het masker dat wordt opgezet voor de buitenwereld.

Waumans is goed in treffende observaties en schrijft vol mededogen en in korte, rake zinnen over hoe trauma kan doorwerken in een volgende generatie. Het boek heeft een rustig tempo maar een constante spanning. Verweven met alles is een verhaal over een vogel die een warm nest ontbeert en wordt beschadigd door een roofvogel. Mooi gevonden, maar het voelt als overbodige, iets te nadrukkelijk symbolische duiding bij gebeurtenissen die prima voor zichzelf kunnen spreken. Het waren vooral de tragiek en de verlangens van de hoofdpersonen die me richting het einde voerden dat - gelukkig - geen simpele antwoorden geeft en veel overlaat aan de lezer.

“Er zijn twee verschillende versies van zijn vader. Één die in Antons hoofd zit, van wie hij houdt, met wie hij graag urenlang zou willen praten, herinneringen ophalen, wandelingen maken. Met wie hij innig verbonden is, met wie hij vlees en bloed deelt, met wie hij zijn hele jeugd heeft doorgebracht. De man wiens dood hij het hele leven vreesde. En dan is er zijn echte vader.”

Met dank aan Atlas Contact voor het recensie-exemplaar.