Een boek dat je niet naast je neer kan leggen!

In 2014 schreef Sarah Meuleman haar debuutroman de zes levens van Sophie. Dit debuut werd genomineerd voor de Bronzen uil, de prijs voor beste debuutroman van het jaar. Toch herschreef Meuleman twee jaar later dit verhaal en werd het terug uitgegeven onder de titel Wat ik je niet vertel.

*1996 In een donkere tijd te België, tijdperk- Dutroux groeien twee meisjes samen op. Twee vriendinnen Hannah en Sophie. Vriendinnen die verschillen als water en vuur, toch vinden ze elkaar telkens terug in een diepe verstoorde vriendschap. Hannah onbedeesd en wild en de slimme bedachtzame Sophie. Wanneer Sophie verdwijnt na een feestje stort Hannah haar wereld in, haar leven zal nooit meer hetzelfde zijn.

2014 New York: Hannah geeft haar ontslag als journaliste bij een groot modeblad en besluit een boek te schrijven over bekende schrijfsters Agatha Christie, Virginia Woolf en Barbara Follet. Vanaf ze de levens van deze auteurs begint uit te diepen, opent ze een krater in haar eigen leven. Ze wordt overdonderd en worstelt zich in haar eigen levensweg vol geheimen.

Dat de auteur het verhaal heeft herschreven kan je als lezer hier en daar wel begrijpen, enkele kleine schoonheidsfoutjes drijven aan de oppervlakte. Toch houdt het plot de lezer in de ban en kan je het boek met een onderhuidse spanning moeilijk naast je neer leggen. De pen van Meuleman is aangenaam en vlot leesbaar met mooie vergelijkingen die de bladzijden sieren. Vanaf de start twijfel je aan het genre, is dit een roman of kan je het verhaal eerder indelen als literaire thriller. De twee verschillende personages Hannah en Sophie worden krachtig neergezet met elk hun eigen worstelingen waar de lezer verdriet en pijn doorheen leest. Lees hierbij nog de extra delen over Agatha, Virgina en Barbara die de auteur mooi samen verweeft met het leven van Hannah en deze als kralen aan elkaar rijgt als een mooie parelketting.