Rauwe eerlijke schrijfwijze!

David Benioff (1970) Amerikaanse schrijver en scenariost, voor ons denk ik vooral bekend als de scripschrijver van het allerbekende Games of Thrones. David Benioff werd geboren als David Friedman maar veranderde zelf zijn achternaam in Benioff, naar zijn moeder, die een Russische-Joodse immigrant was. Stad der dieven is Benioff zijn derde boek, maar wel zijn eerste boek met als achtergrond de Tweede Wereldoorlog, een oorlogsroman maar toch iets meer.

*Leningrad 1942, kou en honger zijn de 17-jarige Lev niet vreemd, Lev woont in een appartementen complex alleen, zijn moeder een zus zijn al gevlucht naar zijn oom. Lev zit het liefst met zijn vrienden op het dak van het appartement, als ze een man uit de lucht zien vallen, een Duitse piloot lopen ze naar de plaats waar hij neerkomt. Als ze betrapt worden door het leger kan Lev niet wegkomen. Hij wordt gearresteerd en komt in de cel terecht samen met deserteur Kolja. De stoere Kolja alles wat lev niet is is Kolja, macho, gevat en onbevreesd. Ze krijgen een opdracht een dozijn eieren zoeken in ruil voor hun leven en een dikke vette voedselbond. De beide jongens, water en vuur vertrekken op een koude zoektocht, zoeken naar iets dat onmogelijk lijkt met het gevaar op de gluur.

De start is er één met een prachtige proloog en de toon is gezet van een roman dat je geen moment met rust laat. Met momenten zie je vanop afstand de onmenselijke toestand waar de jongens zich in bevinden en kruipt de angst onder je huid alsof je samen met Lev & Kolja door de kou loopt .Gruwel wisselt zich af met een rauwe eerlijke schrijfwijze toch hier moeten de prachtige vergelijkingen en metaforen niet voor onder doen, de afwisseling vind ik wel typerend voor dit boek en Benioff zijn schrijfwijze. Er wordt met momenten wel wat gevloekt maar het is zeker een meerwaarde aan bepaalde personages alsof het hele plaatje klopt. In de helft van het boek sijpelen hier en daar verleden en achtergrondinformatie door, hier krijg je een volledig beeld voorgeschoteld van Lev en Kolja en ja de jongens sluit je direct in je hart. Oorlog geraakt wat op de achtergrond en vooral de connectie tussen de twee jongens is een echt gegeven in het verhaal, hoe vullen twee jongens elkaars leven aan in een moment van angst en gruwel, het onmenselijke van een heel bestaan. Het einde blaast je niet echt van je sokken maar sluit de cirkel van het verhaal wel af.