Heerlijk boek!

De nichtjes Liv en Nora gaan samen met hun gezin op reis met een cruiseschip. Tijdens de tocht gaan ze aan land om mee te doen aan een trip met een gids. De mannen gaan golfen en de vrouwen gaan samen met nog een Argentijns stel, die ze hebben leren kennen tijdens de cruise, op stap met gids Pedro. Onderweg krijgen ze autopech en kunnen niet verder. Ze hebben gelukkig zwemspullen mee, dus ze gaan een dagje aan het strand liggen. De kinderen gaan zwemmen, Liv gaat een dutje doen en Nora vermaakt zich met Pedro. Niemand heeft in de gaten dat de zes kinderen wegdrijven en mee worden gevoerd door de stroming van de zee. En dan zijn ze ineens verdwenen….

Het boek heeft echt een warme, zomerse sfeer! Maile Meloy weet het vakantiegevoel goed over te brengen op de lezer. Nadat deze sfeer is neergezet verandert het en begint de spanning te komen wanneer de kinderen wegspoelen van het strand. Ze meren aan en gaan op verkenning om weer terug naar de moeders te gaan. Gelukkig komen ze iemand tegen die hen misschien wel kan helpen, maar dit zorgt alleen maar voor meer problemen. De hoofdstukken worden afgewisseld met verschillende perspectieven; die van de kinderen en van de volwassenen. Die van de kinderen roept het meeste spanning op, omdat zij bezig zijn met verschillende pogingen om weer terug bij hun ouders te komen. Naast dat zij hier mee bezig zijn, struggelen ze ook nog met eigen problemen die bij hun leeftijd horen. Bijvoorbeeld verliefdheid bij een meisje van 13 en het missen van een konijn van een jongen van 9.

Nadat ik het boek had gelezen, las ik bij verschillende recensies dat de volwassen personages in het boek afstandelijk waren. De ouders van wie de kinderen waren verdwenen bleven vrij rustig onder het feit dat ze hun kinderen kwijt waren. Ze waren meer bezig met hunzelf dan met de kinderen. Het is zeker waar dat de volwassenen afstandelijk waren, maar dit heeft mij niet gestoord tijdens het lezen.

Ik heb erg genoten van het eerste deel van het boek; de verdwijning van de kinderen wist me echt te boeien. Dit verhaal liep tot ongeveer 80% van het boek. Ik dacht dat het verhaal nu ook afgelopen zou zijn, maar hierna kwam er nog een heel stuk (om pagina’s te vullen?). Dit vond ik een warrig en overbodig stuk. Het verhaal was voor mij al afgerond. Jammer van het einde.