Leuk voor tussendoor

Paul Vegter krijgt een aantal dagen voor zijn trouwerij een brief met daarop: IK GA IETS RECHTZETTEN, KLOOTZAK. DIT IS DE EERSTE WAARSCHUWING. Wanneer hij thuiskomt, ligt er een brief met een tweede waarschuwing. Hierbij wordt niet alleen hij bedreigd, maar ook zijn aanstaande vrouw, Renee. Wanneer er een derde dreigbrief verschijnt, gaat een collega starten met een onderzoek. Na een vierde brief volgt er een aanslag bij Vegter thuis. Hierna krijgen ze al snel bewaking. Op de trouwdag van Paul en Renee, wordt er, op het moment dat ze het stadhuis uit lopen, op hen geschoten. Wie heeft het toch op hen gemunt?

Een vorm van verraad is het zevende deel uit de serie van Paul Vegter. Ik heb nog niet eerder een boek uit deze serie gelezen, dus het boek is prima te lezen als stand alone. Dit boek zat in de maand mei van Bookchoice en ik was hier wel benieuwd naar. Na het lezen van dit boek zou ik best een ander boek uit de serie willen lezen. Maar aangezien mijn stapel nog te lezen boeken ontzettend groot is, denk ik niet dat ik er aan toe kom.

Lieneke Dijkzeul zet de personages in haar verhaal goed neer. Af en toe wijdt ze hier wat te veel tekst aan, waardoor het verhaal wat kabbelt. Het boek moet het vooral hebben van de onderhuidse spanning, want naast de twee aanslagen, bevat het boek vrij weinig spanning.

De schrijfstijl van de auteur is wat complex. Ze maakt gebruik van lange zinnen en hierin komen geregeld moeilijke woorden in voor. Het boek is verder wel vlot geschreven, dus je leest er zo doorheen.

Er is een moment in het boek dat de twee verhaallijnen met elkaar worden verbonden. Paul Vegter werkt namelijk aan een onderzoek van een jongen die van het balkon is gevallen. Ouders beweren dat hij gevallen is, buren zeggen dat hij ervan af gegooid is. Uiteindelijk komt dit verhaallijn terecht bij die van de boosdoener die het op Paul Vegter gemunt had. Dit vond ik ietwat vergezocht. Het was net of had Lieneke Dijkzeul dit bedacht om het verhaal te laten kloppen. De uitwerking van deze lijn vond ik wat vaag. Ook was het verhaal van het balkon gevallen jongetje niet helemaal afgerond en dit vond ik jammer.

Het boek is prima om tussendoor eens te lezen en ik heb er wel plezier aan beleefd. Ik geef het boek daarom drie sterren.