Altijd weer de liefde.

“Iedereen had het over de liefde; maar niemand verklaarde haar. Ze was tevens de grootste zonde.”

Op het schilderij Une leçon clinique à la Salpêtrière van André Brouillet zien we professor Charcot en Blanche. Blanche onder hypnose. Een uitsnede is hier te zien op het omslag van de Nederlandse vertaling. Charcot, die ik al eerder tegenkwam in het boek Human Traces van Sebastian Faulks, is vooral bekend van zijn behandelingen van wat toen werd genoemd hysterie. Nogal omstreden behandelingen.

Charcot kwam te overlijden in 1893 waarna Blanche de assistent werd van Marie Curie. De ontdekster van radium en tweevoudig Nobelprijswinnares. Een te veel aan straling zou beiden uiteindelijk fataal worden.

In zijn typisch non-fictie romanstijl heeft Per Olov Enquist hier weer een bijzonder verhaal gecreëerd. Niet lineair. En niet altijd even makkelijk te volgen. Maar sommige scenes zijn schitterend. Naar mijn mening zijn Het bezoek van de lijfarts en ook De vijfde winter van de magnetiseur beter en makkelijker te lezen. Maar toch is dit een boeiend inkijkje in het leven van beide dames. De focus ligt op de liefde. Altijd weer de liefde! 3,5*