Minder boeiend dan Honger.

“Het begon niet meer donker te worden, de zon dompelde haar schijf slechts kort in zee en kwam weer op, rood, herboren, alsof zij daar beneden even gedronken had.”

Gepubliceerd in 1898. Ongetwijfeld een uniek boek in de literatuur geschiedenis. Maar omdat ik niet langgeleden Honger (uit 1890) van Hamsun heb gelezen was ik toch enigszins teleurgesteld. Heel herkenbare stijl en de hoofdpersonen lijken ook wel wat op elkaar. Maar het verhaal van Honger boeide me meer. De kakelverse vertaling van Honger zal ook hebben meegespeeld, de vertaling van Pan stamt uit 1975.

Waar de stad in Honger het decor vormt is dat hier de natuur. Veel mooie beschrijvingen:

“In dit nachtelijk uur zijn in het bos plotseling grote witte bloemen ontloken, hun stempels staan open, ze ademen. En harige nachtvlinders verzinken in hun kelken en brengen de hele plant aan het beven. Ik loop van de ene bloem naar de andere, ze zijn beneveld, hun zinnen zijn beneveld, en ik zie hoe zij elkaar benevelen.”