De verdwenen vaders

Recensie van:

Fata Morgana

Boek 1

De verdwenen vaders

Auteur:

Leana Mystica:

Leana Mystica is het pseudoniem van Leah Nicolai en Natascha van Limpt. Jaren geleden hebben zij elkaar ontmoet via een online platform voor schrijvers, Quizlet. Door hun gezamenlijke interesse in andere culturen en avontuurlijke verhalen, besloten ze samen een schrijfreis te beginnen die tot de boekenserie Fata Morgana heeft geleid.

Leah heeft voor paraveterinair dierenartsassistente gestudeerd aan het Aeres Barneveld omdat ze graag eigenaren met hun zieke huisdieren wilde helpen. Nu heeft ze zich gespecialiseerd als voedingsconsulente bij een diervoedersbedrijf, waar ze huisdiereigenaren nog steeds ondersteunt met adviezen over voeding, gedrag en verzorging. In haar vrije tijd werkt ze aan eigen projecten en verhalen. De verdwenen vaders is haar debuut waar ze vol enthousiasme met Natascha aan geschreven heeft.

Natascha heeft archeologie gestudeerd aan de Universiteit Leiden. Hoewel ze dat een ontzettend interessante opleiding vond, werkt ze nu als redacteur voor verschillende uitgeverijen. Daar helpt ze andere schrijvers om een nóg beter verhaal neer te zetten. Behalve voor kinderen, heeft ze onder haar eigen naam ook Young Adult-boeken geschreven, waaronder de fantasy-trilogie Luotisade, de historische roman Leviathan en de fantasy-novelle Wachter van het Dodenpad.

Kijk gerust eens op hun websites als je benieuwd bent naar hun andere schrijfsels of leuk nieuws:

www.nataschavanlimpt.nl

www.lsnicolai.nl

Omslagontwerp: Pam Hage en Bonive

Illustraties paspoorten: Gertie Jaquet

Wijze van lezen:

Recensie-exemplaar ontvangen voor deelname aan de Zilverboekenclub blogtour van uitgeverij Zilverspoor o.l.v. Natascha van Limpt in ruil voor mijn recensie en deelname.

Uitgeverij: Zilverspoor

Genre: fantasy

Cover en flaptekst:

Een grote lichtgevende boom siert de cover. Ook zie ik een gigantisch grote uil die met uitgestoken klauwen een doodsbange jongen belaagd die met zijn rug naar mij toe staat. Verderop staan nog meer kinderen die met afschuw en doodsangst naar boven kijken naar de uil. Door deze levendige illustratie bevind je je gelijk in de wereld van het verhaal. Eerst het angstzweet vangen af wissen anders kan ik niet lezen. Omdat anders de tablet uit mijn handen glijdt.

Een spannende en indrukwekkende flaptekst die me gelijk op scherp zette.

De auteursfoto en informatie vind ik een waardevolle toevoeging. Alsmede de samenwerking met diverse leerlingen van scholen. De jeugd heeft de toekomst. Fantastisch.

Quote:

Bron: hoofdstuk 13:

Tobias dook opzij om de staart van de hagedis te ontwijken. Zijn speer liet hij in een reflex los om zich op te kunnen vangen. Steen schaafde zijn hand toen hij zich aan het puin overeind hield. Brullend draaide het reptiel in het rond. Maggie sprong uit de weg en een grote poot versplinterde haar speer. Gabriel trok haar overeind en ze holden naar achteren. Allebei raapten ze stenen van de grond en smeten die naar de uilen en de hagedis. Tobias krabbelde overeind, zocht met trillende handen naar zijn speer. Zijn vingers kromden zich om de houten steel.

Sta niet zo te staren! Doe ook wat!

Net toen hij een stap naar voren wilde zetten, schudde zijn rugzak. Verwilderd keek hij over zijn schouder.

‘Nee!’ schreeuwde hij. Een uil had zijn tas vastgegrepen.

De grond verdween van onder zijn voeten. Hij trappelde met zijn benen, maar hij hing al een meter boven de grond. ‘Help!’

Mike sprintte op hem af. Hij liet zijn speer los, sprong en greep met twee handen Tobias’ laars vast. Even trok hij Tobias een stuk omlaag, daarna gleed de laars langs Tobias’ voet naar beneden. Mike viel op zijn achterwerk, de laars in zijn handen.

‘Tobias!’ Wanhopig keek Mike naar hem op.

De uil vloog zo ver omhoog dat Tobias over de hagedis heen kon kijken. Zijn zus schreeuwde het uit, haar gezicht glom van de tranen. Dat schudde ook de paniek in hem wakker. Zijn ingewanden leken door een grote hand te worden samengeknepen. Zijn buik deed pijn en hij was kotsmisselijk. Met zijn speer probeerde hij de uil boven zich te raken, maar zodra hij de punt omhoog stak zwiepte het beest hem heen en weer. Straks laat hij me te pletter vallen! Van schrik liet Tobias de speer los. Meteen bedaarde het monster.

Een steen suisde rakelings langs zijn hoofd. Met een ruk keek hij opzij. Maggie sloeg verschrikt haar hand voor haar mond en wierp hem een wanhopige blik toe. Daarna richtte ze zich op de andere uilen die de groep aanvielen. Met haar speer verweerde ze zich kranig.

Inmiddels was Tobias al zo hoog dat hij banger was om te vallen dan voor wat de uil met hem zou doen. Opeens dacht hij aan de bijl die hij aan de zijkant van zijn tas had vastgemaakt, zodat hij er in een noodsituatie makkelijk bij kon. Nou, een ergere noodsituatie ga ik niet meemaken! Bungelend in de lucht, trok Tobias het touwtje dat hij eromheen had geknoopt los. Hij vouwde zijn hand om het handvat van de bijl. Straks, als hij me neerzet, heb ik nog een kans. Vastberaden klemde hij zijn kiezen op elkaar. Dan hak ik nog eerder zijn snavel eraf dan dat ik me laat opeten. De nieuwe stroom moed voerde de angst weg. Hij keek naar beneden, naar zijn vrienden.

Het verhaal:

Maggie en Mike zien het helemaal zitten om samen met hun vrienden Tobias en Emma vakantie te vieren in Mexico. Lekker dwalen door de jungle, oude ruïnes bekijken en in de zee zwemmen. Ze hebben het enorm naar hun zin, totdat hun vaders op een avond niet meer thuiskomen voor het avondeten. Ook de dag erna blijven ze weg. Bang dat ze tijdens het maken van een fotoreportage in een van de vele ruïnes vast zijn komen te zitten en dodelijk gewond zijn geraakt, besluiten de kinderen zelf naar ze op zoek te gaan. De zoon van de eigenaar van hun vakantie-lodges brengt hen naar een vergeten Maya-tempel. Deze blijkt echter helemaal niet zo verlaten te zijn als hij zegt. De kinderen moeten de handen ineenslaan om aan de gevaren te ontsnappen en hun vaders te vinden.

Mijn leesbeleving:

Vanaf de eerste letter bevond ik mij in dit verhaal. Je blijft continu geboeid door lezen omdat de gebeurtenissen als een wervelwind in elkaar grijpen. De schrijfstijl is beeldend en filmisch. Vroeger was ik groot fan van Indiana Jones. Die filmische sfeer en die omstandigheden vond ik in dit verhaal terug. Naast dat ik veel leerde voelde het alsof ik de hitte van het klimaat Mexico op mijn huid voelde. In de jungle hoorde ik alle geluiden en huiverde ik als een slang mij recht in de ogen keek. De Maya beschaving heb ik altijd fascinerend gevonden. De personages zijn zo gedetailleerd uitgewerkt zodat ik hen levensecht voor mij zag. Hun gedachten en gevoelens veranderden zich in mij.

De hoofdstukken lezen prettig omdat ze kort maar zeer krachtig zijn. Je weet wat je kunt verwachten omdat de naam van het personage er boven staat. Ieder personage maakt een ontwikkeling door. Bijvoorbeeld van gesloten en zichzelf verstoppen gaandeweg zichtbaar worden en met nuttige kennis gevaarlijke situaties het hoofd bieden. Onder uiterlijke stoerheid blijkt toch dat je een gepassioneerd en empatisch persoon treft. De puberale wereld van altijd maar slapen en met de neus op het scherm van de telefoon geplakt zitten is treffend beschreven en zorgde voor herkenning en een glimlach, ik heb zelf ook zo’n exemplaar thuis zitten.

Dit verhaal doet het genre fantasy meer dan recht, wat een fascinerende en mystieke omstandigheden zijn hier verweven met verhalen die generaties lang in volkeren door verteld worden.  Vaak benamen gevaarlijke situaties mij de adem. In de plot komen alle verhaallijnen samen. De mist die ondoordringbaar leek waardoor je het grote waarom niet zag lost zich op. Ik heb genoten van dit verhaal. Ik kijk uit naar een vervolg. Ik ben fan.

Mijn mening:

Ik geef 5 sterren.

Prima en geloofwaardige opbouw van een continu spannend en adembenemend verhaal. Een beeldende en filmische schrijfstijl. De auteurs zijn er in geslaagd om een Indiana Jones achtige wereld te ontgrendelen, van A tot Z bevind je je in de wereld van dit verhaal. De gebeurtenissen nemen je mee en laten je geen enkel moment los.

Dit verhaal is leerzaam en heeft mij verrijkt en aangenaam verrast. Ik vind het geweldig dat de auteur het onderwerp van illegale zwarthandel uitgebreid belicht en uitlegt. Ook vind ik het mooi dat er hulp komt voor de lokale bevolking, zodat zij eerbied krijgen voor hun prachtige en rijke erfgoed. En zodat zij zien dat zij dit voor de toekomst moeten bewaren. Dat is veel belangrijker dan geld. De personages zijn gedetailleerd en beeldend uitgewerkt.

Mooi hoe ieder hoofdstuk begint met de naam van een personage zodat je weet wat je kunt verwachten. Ook de mooie illustratie boven ieder hoofdstuk is oogstrelend.

Ik kijk uit naar het vervolg van deze reeks.