Verraad

Recensie van:
Mianara deel 1
Verraad
Auteur: Jesse van Willigenburg
Jesse van Willigenburg (1993) is van jongs af aan helemaal gek van gamen en later ook van het schrijven van fantasieverhalen. Tegenwoordig is hij vaak te vinden achter zijn computer, terwijl hij een van die twee dingen doet.
Hij is altijd op zoek naar zijn plekje in de wereld, maar komt uiteindelijk tot de conclusie dat je die ook zelf kunt inrichten. Door zijn milde vorm van autisme (Syndroom van Asperger) kan hij soms stil en afgezonderd overkomen. Wanneer hij zich prettig genoeg voelt om uit zijn schulp te kruipen, valt dat uiteindelijk wel mee.
De wereld van Mianara is zijn poging om de negatieve dingen in het leven, maar ook de positieve, een waardige plaats te geven. Waar onze wereld gebonden is aan de regels en wetten der natuur, biedt het fantastische genre de uitkomst om daar op een hele andere manier mee om te gaan. De korte filmpjes in het hoofd van Jesse komen op papier tot leven in de woorden die hij schrijft. De kleinste acties, of gebrek daaraan, vallen hem op en dragen bij aan het verhaal.
Wijze van lezen: paperback gekregen via FB Boekentoer van Attie Dotinga.
Genre: Fantasy Young Adult
Het verhaal:
Mianara is een spannend fantasyverhaal over familie, vriendschap, ongelijkheid en verraad. Zal Malika, een jong Mianara vossenmeisje, door zich aan te sluiten bij het ondergrondse verzet antwoorden vinden wat er met haar opgepakte familie gebeurd is?
In een wereld van ongelijkheid tussen de Mianara en de Anuki begint haar strijd op leven en dood.
Mijn leesbeleving:
Vanaf de eerste bladzijde was ik onderdeel van dit fantasy verhaal.
Ik rook, proefde, voelde en zag hetzelfde als de hoofdpersonages.
De beschrijving van alle personen, omgevingen en gebeurtenissen komen op mij als zeer geloofwaardig over.
Ook het mooie lettertype voegde voor mij nog meer toe aan deze magische voor mij onbekende wereld.
Alle hoofdstukken beginnen met een titel. Dan weet je ongeveer wat je kunt verwachten wat erg fijn leest.
Diverse hoofdpersonages vertellen in de ik vorm hun verhaal. Dit maakt het verhaal nog intenser.
Wat ik wel verwarrend vond dat ik vaak na een aantal zinnen pas wist welk personage er aan het woord was. Misschien had dan onder de titel van het hoofdstuk cursief gedrukt de naam van het personage kan staan.
De schrijfstijl is beeldend waardoor ik alles kraakhelder voor mij zag.
De hoofdpersonen evalueren gedurende het verhaal uitstekend. Je gaat telkens meer de diepte met hen in. Ik ging van ze houden en zag ze als levende personen voor me.
Dit is een uitstekend debuut.
Aan het einde was ik diep geraakt en ontroerd maar er was ook opluchting. Er komt een vervolg. Ik zou de volgende delen ook zeer graag lezen.
Ik ben fan van deze auteur.
Mijn mening:
Ik geef 4 sterren.
De opbouw, geloofwaardigheid, schrijfstijl en de plot zijn uitmuntend.
Prima gedaan dus.
Bedankt dat ik via boekentoer je boek mocht lezen Jesse van Willigenburg.