Ontroerend en met heel veel respect

Toen ik de recensie las van een collegablogger over dit boek, was ik direct geraakt. Ook de cover vond ik heel mooi. Die regenbooglippen en de titel geven een krachtig signaal. Inderdaad, homoseksualiteit is geen keuze. En je mag het de persoon die het al moeilijk heeft, zeker niet kwalijk nemen. Ik kwam dat zinnetje “homoseksualiteit is geen keuze” verschillende keren tegen in het boek. De auteur benadrukt dit ten zeerste.

Ze vertelt heel openlijk haar verhaal. Hoe het is wanneer je ontdekt dat je man homoseksueel is. Het boek is verdeeld in 28 hoofdstukken met telkens een jaartal. Zo is het verhaal goed te volgen in het verleden en heden. Het eerste hoofdstuk is heel kort en gaat over Joost, de liefde van haar leven. Een korte synthese van het verhaal. Dan zijn we in september 1977. We vinden haar terug, totaal ontredderd met haar kindje, bij haar vrienden, Sjors en Carla. Joost had haar daar achtergelaten. Van het ene op het andere moment was ze dakloos en alle vertrouwde dingen kwijt.

Ze haalt alles weg uit het appartement wat ze nodig heeft. Ondertussen denkt ze na over haar lot en vooral ook over het lot van Joost. Dat vind ik wel heel mooi, ze weet dat het voor hem niet allemaal rozengeur en maneschijn zal zijn. Ze beseft dat, wanneer hij dit leventje kiest, het zeker niet gemakkelijk zal worden voor hem. Ze voelt met hem mee. En dat merk ik verschillende keren in het boek. Dat viel mij zo op. Ze veroordeelt hem niet wanneer hij haar bekent dat hij homo is. Het is wel een donderslag bij heldere hemel. Niemand had zich daaraan verwacht.

Doorheen het verhaal merk je dat zij en Joost nog mooie momenten meemaken, maar dat het toch steeds moeilijker wordt. Regelmatig keert de auteur terug naar het begin van hun relatie en hoe die evolueerde en dan naar het heden waar ze verder haar weg zoekt met haar dochter.

Ik heb veel bewondering voor de manier waarop ze haar leven aanpakt. Ze probeert steeds het hoofd boven water te houden voor haar dochtertje. Julia geeft haar kracht. Zo probeert ze ook steeds om Joost niet zwart te maken bij Julia. Ze wil Julia haar papa niet ontnemen. Soms ten koste van zichzelf. Bewonderenswaardig! Maar gelukkig kwamen er ook nog vele mooie momenten voor haar en Julia. Uiteindelijk zal hun leven weer op de rails geraken, na verschillende moeilijke tussenhaltes. Marie-Louise is een boeiende en fantastisch liefdevolle vrouw. Ze heeft het gered!