De Upgrade

Recensie van het boek:
De upgrade
Als je het boek uit hebt dan begrijp je ten diepste dat de upgrade ijzingwekkend luguber en duister is. Maar sprookjesachtig probleemoplossend en perfect lijkt. Maar zelfs in 2045 is het leven niet maakbaar. Laat dat alsjeblieft een groots wonderlijk mysterie blijven niet door mensenhanden beïnvloedbaar of bestuurbaar. Enkel liefde die overheerst en geen technologie van de bovenste plank.
Auteur: Steven van Belleghem is ondernemer, professor marketing aan de London Business School. In 2020 verraste hij na tien jaar managementboeken met het fictiedebuut Eternal. Met De upgrade kluistert hij zijn lezers opnieuw aan de bladzijden met zijn gevoel voor spanning en zijn kennis van de wetenschap en technologie van de toekomst.
Wijze van lezen:
Paperback gewonnen voor deelname aan #HebbanBuzz
Uitgever: Manteau
Het verhaal:
Niets is wat het lijkt in maart 2045
Vier jaar na haar ontslag bij X-COM leidt Romy Bell een internationale organisatie die toeziet op het ethische kader bij medische ontwikkelingen. Dankzij de indrukwekkende technologische revolutie zijn baby’s op maat allang geen uitzondering meer. Maar bij een undercoveroperatie in een DNA-lab in Londen ontdekken Romy en haar team iets anders: virussen op maat. Voor wie zijn deze virussen bedoeld? Waarom worden ze gemaakt? En wie zit achter het hele idee van een gepersonaliseerd virus? Wanneer in Parijs de eerste dode valt, moet Romy een strijd tegen de klok aangaan om het virus klein te krijgen en de onbekende doelwitten te beschermen.
Cover en flaptekst:
Als ik naar de cover kijk zie ik een witgekleurd e kronkelende trap. Een DNA streng is wat in mij opkomt. Een injectienaald met een rode vloeistof met een embryo erin. Een vrouwengezicht doorschijnend door de injectiespuit. Op de spuit de contouren van diverse wereldsteden. De rode kleur maakt het huiveringwekkend, onvoorspelbaar. Wat heeft het embryo met de vrouw te maken? Hoe deze zichzelf weerspiegeld ziet als volwassene? De titel in duidelijk rood. Uitnodigende tekst: Romy Bell is terug en hoe? De cover maakt nieuwsgierig prikkelt me. De achterflap geeft een tipje van de sluier maar er blijft genoeg mysterie over voor mij als lezer. Mooie auteursfoto en informatie. Prima gedaan erg sterk.
Mijn leesbeleving:
Dat ik het eerste deel Eternal niet gelezen heb maakte voor mij niets uit. Ik voelde gelijk een verbintenis met Romy Bell: liefhebbende moeder, intelligent en fanatiek in haar baan en dolverliefd op haar vriend Lieven. Vanaf de eerste letter raakte dit verhaal mij diep, nam het me in rap tempo mee. Het verhaal leest zeer aangenaam. Is nergens ingewikkeld doordat de auteur de wetenschappelijke onderdelen zeer goed uitlegt. Soms moest ik wat opzoeken maar dat vond ik juist leerzaam en zeer interessant. De personages zijn perfect uitgewerkt. Ze lijken echt te bestaan niet slechts op papier. Tot in de finesses hun achtergronden, karakter, uiterlijk en hun persoonlijke drijfveer in het leven. Van velen hield ik gelijk terwijl ik anderen wel kon wurgen. De opbouw is logisch en geloofwaardig. De schrijfstijl is beeldend en prettig. Je bevindt je op dezelfde plekken als de personages. Of in een lab, dan weer in een ziekenhuis, dan een restaurant. En alhoewel ik nog nooit in Londen ben geweest nu na dit verhaal ben ik er redelijk bekend. De futuristische blik in 2045 is mooi. Zou het echt zo zijn? Dat weten we niet ook de auteur legt nergens zijn mening hierover op. Het onderwerp is zeer reëel. Laat je huiveren en anders tegen alledaagse gedragingen aankijken. Je bekijkt het vanuit een ander oogpunt je bent meer op je hoede. De toewerking naar de plot is nergens kabbelend en kalm. Deze is explosief, spannend, onverwacht en ontaart in een perfecte en sublieme plot.
Ik heb van begin tot einde genoten.
Graag zou ik het eerste deel Eternal ook nog lezen.
Ik ben benieuwd naar de toekomstige boeken van Steven van Belleghem. Ik ben fan.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren omdat:
De opbouw logisch en geloofwaardig is.
De schrijfstijl beeldend.
De uitwerking van de personages zeer goed.
Het verhaal mij diep raakte, leerzaam is, je er soms ijskoude rillingen van krijgt om vervolgens weer vol vuur mee te denken en te strijden met de hoofdpersonages.
De toewerking naar de plot als een achtbaan was: wervelend, sprankelend en explosief.