Lezersrecensie
Een heel gewoon leven
Recensie van:
Een heel gewoon leven
Auteur:
Imogen Crimp (1989) studeerde moderne literatuur in Londen. Na haar studie volgde ze aan het conservatorium enige tijd de opleiding voor operazangeres. Crimp woont en werkt in Londen.
Wijze van lezen:
Boek ontvangen van Uitgeverij Cargo voor deelname aan de Chicklit Leesclub van o.l.v. Hilma Werff in ruil voor mijn deelname en recensie.
Uitgeverij: Cargo
Genre: roman
Cover en flaptekst:
Eerst was de coverkleur blauw met de getekende vrouwenbenen en billen in roze rood. Toen ik het boek kreeg was de cover geel en de tekening rood. Ik vind de cover niet echt iets bijzonders eerlijk gezegd.
De flaptekst is duidelijk en informerend.
De auteursfoto en informatie formatie een toevoeging.
Treffende quote:
‘Zo mag je niet praten,’ zei ik. En hij zei: ‘Maar het is waar. Je kunt al voor vijf pond een aardig meisje krijgen, een heel aardig meisje; je kunt zelfs voor niets een aardig meisje krijgen alsje het een beetje slim aanpakt.’
Reis door het duister. Jean Rhys.
Het verhaal:
Een vurig en eerlijk debuut over ambitie, macht en liefde.
Anna is een jonge vrouw met een grote ambitie om operazangeres te worden. Overdag moet ze zich meten met haar medestudenten, die allemaal over een onuitputtelijke hoeveelheid culturele bagage en financiële middelen lijken te beschikken. ’s Avonds zingt ze in een hotelbar om de huur te kunnen betalen van het verwaarloosde appartement dat ze deelt met haar vriendin Laurie.
Dan ontmoet ze Max, een succesvolle veertiger, die haar alles kan geven wat ze wil. Maar hij is ook veeleisend, en er ontwikkelt zich een machtsspel tussen de twee. Anna zal keuzes moeten maken die grote invloed hebben op haar toekomst.
Mijn leesbeleving:
Vooraf was ik niet op de hoogte van dit boek. Enkel van de leesclub oproep. De titel pakte me. Wat is er nu zo gewoon aan iemands leven om erover te schrijven.
Toen ik begon te lezen pakte het verhaal mij niet ook niet toen ik vergevorderd was. Ik weet niet of ik te kritisch ben maar ik miste de leestekens en interpunctie en moest eerst flink moeite doen om te ontdekken of de personages iets dachten of met elkaar spraken. Het verhaal kabbelt wat voort. Er is een ontmoeting. Een kus. Echt gewild of om de verveling en leegte te verdrijven? De hunkering naar een andere betere leefomgeving? Of echte liefde? Waar ik uiteindelijk benieuwd naar bleef was of het hoofdpersonage haar ambities waar ging maken en of de liefde verdiepte en bleef.
Ik vond het niet moeilijk weg te leggen en als ik ging lezen moest ik weer wennen aan de manier hoe de tekst in het boek staat. Maar ik wilde niet dat dat het verhaal in de weg staat dus ik las dapper verder. Alhoewel ik nog steeds vind dat het verhaal wat kabbelend en aftastend was.
Elk moment als ik dacht de personages te leren kennen werden ze weer vlak. Het fladderde zo heen en weer dat ik met niemand een echte band opbouwde.
De schrijfstijl ervoer ik als opsommend vaak heel veel willen vertellen maar het niet kunnen. Ik had er voor het eerst ook niet echt een beeld bij. En het bleef lastig zonder die leestekens te weten wie er praatte of dacht. Twee bladzijden ging het goed met cursief gedrukt als iemand sprak.
Tevens was de schrijfstijl warrig; van de hak op de tak en niet consistent.
Het thema is goed gekozen maar het bleef mij te lang op een punt vaststaan: onzekerheid van Anna over Max en hun relatie, de niet echt hartelijke band met haar ouders die ook vlak bleef, Anna haar voortdurende verlangen naar materiële luxe en geld, haar schaamte voor haar schamele onderkomen tegenover Max terwijl haar dit eerst niets kon schelen. Haar zoektocht naar het worden van een goede opera zangeres. Die gedeelten vond ik dan weer mooi en beeldend beschreven. Die passie, die trots en inlevingsvermogen van Anna kwamen mooi op mij over. Ik voelde ze.
Het verhaal veelal lijkt te gaan over levensstandaard, levensvisie, opleiding en toekomst perspectief.
Ik vond het leuk om te zien hoe Anna steeds zekerder werd over haar carrière als opera zangeres. En waar ze eerst op de meningen van anderen laveerde om daarna haar vleugels krachtig uit te slaan en zelf te kiezen. Haar zelfvertrouwen komt terug alsmede haar stem. Ik vond het tegenvallen dat de andere personages niet of nauwelijks verdiepten of evolueerden zelfs na 399 pagina’s niet. En het ontbreken van leestekens vond ik ergerlijk.
Het personage dat me het meest kon bekoren was voor mij Anna. Vooral de passages als ze volledig opging in haar passie voor zingen, de opera zelf beleefde tot in haar tenen.
Ik vond dat ze gedurende het verhaal een ontwikkeling doormaakte. Van onzeker afhankelijke vrouw naar daadkrachtig en overtuigd van eigen kunnen.
Nog niet eerder las ik iets van deze auteur. Ik ben benieuwd of de Engelse versie beter is. Die wil ik nog lezen. Misschien had de auteur de pech van een vertaling die niet lekker liep of ging het redigeren mis. Tevens wilde ik haar andere boeken nog een kans geven. Ik heb namelijk diep respect voor auteurs en probeer altijd hun beweegredenen om een boek te schrijven en wat de boodschap is en waarom te ontdekken. Helaas ontdekte ik dat in dit boek niet.
Ik begreep het einde niet. De weg daar naartoe was enigszins hoopvol maar het einde vond ik ongrijpbaar en raar. Plottwists heb ik niet echt opgemerkt.
Mijn mening:
Ik twijfelde heel erg tussen 2 en 3 hartjes. Uiteindelijk kies ik voor 2. Voor mij heel uitzonderlijk. Maar dit boek; de opbouw was er niet echt. Als deze er was vervlakte het weer. De schrijfstijl is moeilijk om vast te houden, het glipt als los zand door je vingers. De auteur doet wel een poging tot metaforisch vertellen maar slaagt hier niet in vind ik. De superlatieven van vurig en eerlijk debuut deel ik dan ook niet.
De thema’s ambitie, macht en liefde zijn er wel maar voor mij niet voldoende uitgewerkt om het gehele plaatje te zien. Het ontbreken van leestekens vond ik moeilijk lezen. Dit is niet bedoeld de auteur af te branden. Iedereen moet zelf een mening vormen over dit boek en deze middels een eerlijke recensie laten weten. Ik hoop dat de auteur goed begeleidt wordt door professionals zodat haar volgende boek beter uit de verf komt.