Verwaaid in de wind

Recensie van:

Verwaaid in de wind

Auteurs: Andries Mol

Andries Mol, co-auteur Anya van der Gracht: Andries (1960) zit sinds zijn jeugd vol met verhalen. Op latere leeftijd heeft hij de moed gevonden korte stukjes te tonen aan anderen. Gesteund door enthousiaste lezers heeft hij de stap gezet in een eerste psychologische roman ‘Verwaaid in de wind’.

En:

Anya van der Gracht schrijft het liefst op waarheid gebaseerde romans. Zij vindt het belangrijk mensen te laten zien dat positiviteit, doorzettingsvermogen en humor een zeer waardevolle combinatie is waarmee je een positieve draai kunt geven aan je eigen leven of dat van anderen. Bekend van haar boeken: “Achter tralies beland”, “Toen was je weg”,

“3 oktober ik zal je krijgen” en “Vlucht naar geluk”.

Wijze van lezen:

E book voor deelname aan de blogtour van Verwaaid in de wind

Uitgeverij: Ambilicious

Genre: psychologische roman

Cover:

Een man in een zwarte lange jas en pet op staat met zijn rug naar de lezer toe in de verte te kijken. Naast hem een motor met zijspan. Waar kijkt de man naar? Is hij in gedachten en denkt hij aan iemand in het bijzonder? Of wacht hij op iemand? Intrigerende en zeer sterke cover.

Flaptekst:

Deze maakt dat ik maar een vraag in mijn hoofd hoor echoën: waarom?

Waarom een kleine jongen zo mishandelen voor het leven schaden? Ondanks het intense leed wat van de letters afspringen ben ik benieuwd naar het antwoord op mijn vraag.

De auteursfoto en informatie zijn mooi gedaan.

Door merg en been gaande tekst:

‘Aanstellers en waardeloze dromers kunnen we niet gebruiken. Als het meneertje hier niet aanstaat, dan rot hij maar lekker op.’

Het verhaal:

Hans gaat gebukt onder het zware juk van zijn ouders en oudere broer. De enige die hem een arm om zijn schouder slaat is zijn zus Annie. Op het moment dat Hans voor het eerst naar school gaat, ontdekt hij dat er meer is dan slaag krijgen, gestraft worden, zonder eten naar bed gestuurd te worden. Hij krijgt zelfs vrienden. Hans is net tien jaar als hij voor de zoveelste keer van huis vlucht. Daan, een robuuste man met een stoere motor met zijspan, neemt hem op in zijn huis. Heel langzaam verdwijnen Hans’ angsten. Als de broer van Hans hem ernstig verwondt, is de maat vol. Er rest nog één weg: een rechtszaak. Vindt Hans de veilige haven die hij verdient? Een indrukwekkend verhaal dat Andries Mol toevertrouwt aan de lezer.

Mijn leesbeleving:

Dit verhaal raakte me tot diep in mijn ziel. Het ging bij mij door merg en been. Het verhaal is zeer beeldend geschreven. Daardoor kreeg ik vanaf het allereerste moment een band met het hoofdpersonage. Hans werd voor mij een jongen die echt leefde. Ik voelde zijn stemmingen haarfijn aan. Van diepbedroefd, tot zeer angstig of ontzettend woest of buitengewoon blij. De rillingen liepen mij meerdere malen over de rug. Van pure afschuw voor wat hij allemaal moest doorstaan. Gelukkig dat er ook mensen bestonden die hem altijd beschermden en troosten. Die hem een veilig heenkomen boden of een schouder om op uit te huilen. Dat ontroerde mij diep. Ook de overige personages zijn gedetailleerd uitgewerkt. Sommigen haatte je en anderen sloot je in je hart.

De opbouw van het verhaal vind ik sterk en geloofwaardig. Het verhaal is rauw, afschuwelijk, soms erg emotioneel makend maar tegelijkertijd ook intens mooi en hoopvol. In de diepste duisternis brandt een lichtje van hoop. Doordat ik graag wilde weten hoe het verhaal zou aflopen las ik het in twee dagen uit. Het verhaal liet mij niet los, kroop onder mijn huid en sleurde me mee door de bladzijden. Zo prachtig dat Hans zijn ware vrienden mag ontmoeten. Die hem met vriendschap en liefde van binnenuit helen. Dat hij daardoor zijn stem vindt om luidop te zeggen wat hem jarenlang martelde en pijn deed. Zo kreeg het kwaad geen kans meer en overwon de liefde. Zo kreeg rechtvaardigheid ruimte om te zegevieren. Ontzettend mooi beschreven. Dat hun creativiteit en muzikaliteit ondanks alles toch opbloeit.

De schrijfstijl is prettig. Het ijzersterke psychologische effect in dit verhaal en de setting doen mij ook denken aan het verhaal De Stier van Mascha Gesthuizen. Dat vond ik ook zo’n prachtig indrukwekkend maar ook hartverscheurend verhaal. De plot verraste mij en zag ik niet aankomen. Maar desalniettemin was deze ontzettend goed gedaan. Een sterk debuut van Andries Mol met co auteur Anya van der Gracht.

Dat een gemeenschap jarenlang geloofd in leugens zonder de bron ervan te controleren vind ik verbazingwekkend. Dat dit gepaard gaat met zoveel geweld, onderdrukking en zelfs de dood dat vind ik niet te verkroppen. Maar als er  grote groep mensen zwijgt en continu wegkijkt dan is hulp van buitenaf ook niet mogelijk.

Zo mooi dat de passie als een groot vuur blijft branden in die mensen die zoveel kwaad werd berokkend. Dat er door samenwerken in het diepste geheim gewerkt werd aan een gerechtvaardigd oplossing vond ik intens mooi omschreven.

Mijn mening:

Ik geef 5 sterren. Opbouw, schrijfstijl, geloofwaardigheid, goede personage uitwerking, verrassende plot waarin alles samenkomt.

Hopelijk biedt dit mensen in soortgelijke situaties ook een houvast om hulp te zoeken. Te weten dat er uit de diepste duisternis ook hoop is.

Bedankt ik dat ik dit verhaal mocht lezen Andries en Anya.