Lezersrecensie
Morlin, een dwerg op een queeste
In de serie Magisch evenwicht is De stad met schimmendraken van Salomon Corlyn het tweede deel dat ik mocht lezen voor de blogtour van Zilverbron en Zilverspoor. Eerder dit jaar las ik het eerste deel, De stad met twee gezichten. Waar het in deel een om Evana draait, is deel 2 totaal anders met Morlin, een dwerg als hoofdpersonage. Beide boeken zijn los van elkaar te lezen en spelen zich af in en buiten Nordica.
Het verhaal start spannend met Morlin die in het holst van de nacht van zijn cel wordt gelicht, en afgevoerd per schip vanaf het dodeneiland. Over het hoe en waarom wordt hem niets verteld, wel treft hij een oude vriend Uvar. Onderweg wordt Morlin in zijn dromen 'gekweld’ door een vreemde vogelvrouw Sey die het over de balans in de natuur herstellen heeft en dat de kivu's, natuurschimmen hem in de gaten houden. Wanneer hun schip op de rotsen loopt en aangevallen wordt door tovenaars staan ze voor hun eerste uitdaging.
Een groep dwergen, waaronder Morlin, Uvar en Duram weten te ontsnappen en gaan op zoek naar een nieuw schip in de haven van Obor. Hier ontmoeten ze de mensen Berund en Luena en met hun schip reizen ze verder naar Barn waar Morlin zijn opdracht krijgt van koningin Norvina en onderkoning Farad. Hij moet een expeditie gaan leiden naar het Zuiderland en daar een nieuwe nederzetting stichten. De mijnen raken uitgeput en de dwergen zijn afhankelijk geworden van de mensen voor voedsel en dat kost geld. Een weg die zijn vader Mortagh twintig jaar geleden heeft gevolgd, maar waarvan deze nooit is teruggekeerd. Op hun reis beleven Murtagh, zijn mededwergen en Berund, Luaena en bemanning de spannende avonturen en moeten zich hoeden voor intriges.
Het boek kent een mooie opbouw met een zich steeds verder uitbreidende wereld waarin spanningen verder oplopen, maar ook plaats is voor ontluikende liefde. Waar in het eerste deel spannende gebeurtenissen slechts ter zijde werden vernomen door gesprekken tussen personages, is dat nu veranderd in het tweede deel. Corlyn is echt gegroeid in zijn schrijfstijl. De lezer wordt in het verhaal gezogen en beleeft door de beschrijvende manier de dingen door de ogen van de personages die goed zijn vorm gegeven. Morlin heeft moeite met vertrouwen van onbekenden en leert tijdens zijn expeditie andere kanten van zichzelf kennen. Voor hem is de band tussen mens en dwerg belangrijk. Berund en Luena zijn een echte steun voor hem. Zij hebben een avontuurlijke aard en zijn niet voor een kleintje vervaard. De queeste zorgt voor spanning en verandering in hun leven. Er zijn veel (actuele) thema's in de vertelling verwerkt als keuzes maken, manipulatie, slavenhandel, bijgeloof en het herstellen van de balans in de natuur.
Evana en Elliot, de draak uit deel een, komen in het hele verhaal niet voor, wat ik wel verwacht had. Pas in het laatste hoofdstuk wordt er via Elliot een verwijzing over de toestand van Evana gegeven en dat ze toe is aan een gezin stichten. Een hint naar het volgende deel misschien waarin Morlin en Evana samen terugkeren? Ik ben benieuwd en kijk uit naar De stad met versteende sleutels, het afsluitende deel van de trilogie.