Origineel, maar voorspelbaar

Het boek begint heel sterk. Je wordt direct in een moordmysterie getrokken. Om en om zijn de hoofdstukken verdeeld tussen een kort moord mysterie en de "huidige" tijd waarin Julia de verhalen bespreekt met de schrijver. Verhalen die tientallen jaren geleden zijn geschreven in een zelf uitgebracht werk genaamd "the white murders". De schrijver wilde door middel van een wiskunde formule laten zijn wat de voorwaarden zijn voor een goede moordmysterie, maar ook welke mogelijkheden er allemaal zijn.
Zo worden we steeds meegenomen naar weer een nieuw verhaal wat zich allemaal afspeelt zo rond de jaren '30 en '40 van de vorige eeuw.

Dit concept is enorm origineel en is ook wat mij in beginsel erg naar het boek trekt. Het voelt als allemaal korte verhalen in een waar je steeds weer probeert op te lossen wat zich heeft voorgedaan en wie de moordenaar is. Deze verhalen worden vervolgens door het verhaallijn van Julia aan elkaar verbonden.

Het verhaallijn van Julia was wat mij betreft iets minder interessant. Zonder al te veel spoilers te geven waren een aantal van de aspecten die overduidelijk bedoeld waren als verrassing overduidelijk. Dit zorgde ervoor dat een hoop spanning wegviel.

Ondanks het tegenvallende effect van vooral het einde, was het zeker een vermakelijk boek. Het was heel makkelijk om te lezen en, zeker de korte verhalen, zorgden ervoor dat het moeilijk weg te leggen was. Zonder de anti-climax van de "ontknoping" had ik dit verhaal wellicht een hogere beoordeling gegeven.