Fijnzinnig taalgebruik

Bij afwezigheid van mannen is het debuut van Philippe Besson. Ik ben heel blij dat ik het nog tweedehands op de kop kon tikken!
Ik vond het een wonderschoon boek, met name deel drie, het gesprek tussen de hoofdpersoon en de moeder van zijn geliefde.
Het boek speelt zich af gedurende enkele dagen in de zomer van 1916 in het mondaine Parijs waar nog de sfeer van de Fin de Siècle heerst. Deze sfeer staat in schril contrast tot de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog die wordt uitgevochten op nog geen honderd kilometer afstand.
Besson, openlijk en strijdbaar homoseksueel, verwerkt vaak homoseksuele thematiek in zijn boeken, zo ook hier.
De hoofdpersoon is een 16-jarige jongen die aanvankelijk een vriendschappelijke relatie aangaat met een 45-jarige schrijver, van wie later blijkt dat Marcel Proust model heeft gestaan voor deze persoon.
Later in het boek ontstaat een verliefdheid tussen deze jongeman en de zoon van de huishoudster van het gezin van de jongen. Dat ligt gevoelig vanwege her standsverschil.
Besson toont zich een scherp waarnemer en getuigt van veel psychologisch inzicht. Daarmee is het ook een leerzaam boek want hij houdt de lezer een spiegel voor.
Ik heb me wel afgevraagd hoe de familie van Proust heeft gereageerd op het boek, want er wordt nogal wat gesuggereerd.
Daarnaast vond ik het boek een soort eerbetoon aan de slachtoffers van WO I en aan de nabestaanden.
De schrijver schetst heel duidelijk de situatie in Parijs tussen 1880 en 1916 en de veranderingen die toen plaatsvonden.
Al met al een prachtig boek dat ik zeker ga herlezen vanwege de fraaie dialogen en het mooie taalgebruik.