oppervlakkig

Ik heb Sheila Sitalsing hoog zitten maar ik kan me niet vinden in haar lovende woorden over dit boek. Misschien komt het omdat ik een onversneden Groninger ben tot in het verre voorgeslacht en omdat Sheila vast wel eea herkent in het boek van Haroon.
Maar juist daarom verwacht ik dat de schrijver me meeneemt, me meesleept en me dwingt tot inleving. Ik vond het echter hapsnap. De reis door Pakistan vond ik boeiend en ik kreeg mijn vooroordelen bevestigd: wat een vreselijk land!
Personen komen nergens tot leven, het is allemaal vluchtig.
Ik doe het boek en Haroon wellicht te kort. Misschien heb ik mij onvoldoende opengesteld maar na de laatste bladzijde bleef er niks hangen en ik heb nooit meer aan het boek gedacht. Die ene ster is derhalve onontkoombaar want een belangrijke maatstaf is toch wel dat een boek nagalmt, nagloeit ergens in het brein.