Structuur houdt verhaal overeind

Een vliegtuig crasht. Er is een overlevende, de 12-jarige Edward. Opgevangen door zijn oom en tante probeert hij zijn nieuwe leven te begrijpen. Een leven zonder zijn vader, moeder en broer, maar met Shay en zijn oom en tante. Een beroemdheid voor anderen, maar wie is hij voor zichzelf? Een boek vooral over verlies waardoor je identiteit kwijt raakt en totaal aan de grond geraakt. Kom je eruit en ga je dan verder, of niet?

Het boek begint moeilijk, maar wordt uiteindelijk gered door zijn structuur. De verhaallijn van Edward die probeert de overleven in zijn nieuwe werkelijkheid wordt afgewisseld met het verhaal van de reis van het vliegtuig en een aantal van zijn passagiers tot het moment van neerstorten. Dat zorgt uiteindelijk voor de vaart die het verhaal nodig heeft. Het verhaal voelt halverwege een beetje 'Amerikaans'  aan als in 'and they live happily ever after'. Misschien is dat het ook wel een beetje. Geen blockbusterfilm, maar een 'film' aardig genoeg voor een druilerige zondagmiddag die je zonder al te veel nadenken 'over je heen' kunt laten komen. Dat zal dan ook wel de reden zijn waarom het toch een bestseller is geworden.