Strafkind kruipt onder je huid

Duizenden meisjes werden in de katholieke opvanghuizen van de Zusters van de Goede Herder tientallen jarenlang afgebeuld, verwaarloosd en mishandeld. Er gebeurden dingen die het daglicht niet kon verdragen. Het boek Strafkind is een tweeluik dat gaat over wat deze misstanden en wat voor sporen ze hebben achtergelaten bij de meisjes die er slachtoffer van zijn. Het eerste deel is een psychologisch fictieverhaal gebaseerd op waargebeurde verhalen. In het tweede deel, geschreven door Maria Genova, komen slachtoffers aan het woord die voor het eerst hun verhaal doen over wat hun is overkomen.

Erin, een 78-jarige vrouw groeide op bij de Zusters van de Goede Herder. Zij overleefde het, trouwde, maar of ze ooit leefde? Wieke Hart heeft met Strafkind een indringend en aangrijpend boek geschreven. De dingen die hoofdpersoon Erin heeft moeten doorstaan, zijn weerzinwekkend. Worstelend met haar eigen demonen en trauma's, vechtend tegen onbegrip door onwetendheid bij haar medegevangen en bewakers. Het niet worden geloofd is wellicht nog wreder dan wat Erin door de zusters is aangedaan.

In het tweede deel komen slachtoffers aan het woord. Hoewel zeker interessant, is het voor mij een aanvulling die niet perse had gehoeven. Dit komt vooral doordat het eerste deel van het verhaal zo indrukwekkend is, dat de ‘waarheid’ voelt als een herhaling van zetten. De verhalen vallen een beetje weg bij de impact van het eerste verhaal. Zonde van de verhalen. Die verhalen verdienen wat mij betreft een eigen podium.

Wieke Hart heeft met Strafkind een zeer indringend boek geschreven. Een boek dat je niet snel zult vergeten. Lees en ben niet langer onwetend!