Utopia Avenue: een fijne soap

Vier jonge muzikanten vormen samen in 1967-1968 een psychedelische folkrockband, Utopia Avenue. Op weg naar eeuwige roem?

Het verhaal wordt door David Mitchell chronologisch verteld met de nodige flashbacks. Het verhaal van een band die via halflege zaaltjes op studentenfeesten uitgroeit tot een band op tournee in de VS. De hoofdpersonen hebben allemaal aimabele persoonlijkheden. Het is moeilijk om ze als lezer niet leuk te vinden. Utopia Avenue leest als een soap, met elk hoofdstuk als aparte aflevering. Niet elk hoofdstuk spreekt even aan (lees: soms zit er een tussen die saai is), maar wordt altijd wel weer opgevolgd door een die dat wel doet. En dit alles fijn geschreven.
Voor de muziekliefhebber zit het boek vol cameo's van rocksterren uit de echte wereld: Bowie, Lennon, Joplin, Cohen. Een extraatje.

Utopia Avenue, bejubeld en afgekraakt. Voor mij? Het is een aardige roman. Een fijne soap waarin de hoofdpersonen het nooit echt verkeerd kunnen doen. Een verhaal dat goed in elkaar zit, lekker weg leest en vermaakt. Niks mis mee.