Lezersrecensie
wonderlijk mooi
Via de facebookgroep “Boeken toer, lezen en recenseren van boeken van onbekende schrijvers” kreeg ik de kans om het boek “De kilte van een zomernacht” van Inge Sleegers te lezen.
Toen ik de eerste keer de cover zag, moet ik eerlijk toegeven dacht ik: ‘nee, niets voor mij’. Maar toen las ik een eerste recensie in de groep en mijn nieuwsgierigheid kreeg de bovenhand. Tieners, een ouija-bord, hier moest ik het verhaal gewoon van lezen. En ik heb er zeker geen spijt van gekregen. Inge Sleegers schrijft zo vlot en sleurt je letterlijk mee in het verhaal dat als een magneet aan je blijft hangen. Ik kon het boek niet meer wegleggen en moest verder lezen.
Je maakt kennis met Lara, ze is overtuigd gothic, draagt zwarte kleren met bijpassende make-up en haar muziek is voor andere kerkhofmuziek, somber en donker. Haar klasgenootjes mijden haar dan ook als de pest want zij is de rare van de klas. Gelukkig kan ze rekenen op de onvoorwaardelijke steun van haar beste vriend Tim. Tim is verliefd op Emily maar dit is niet wederzijds. Gelukkig brengt dit hun trouwe vriendschapsband niet in gevaar. En dan is er nog Emily, de beste vriendin van Lara. Zij is in alles het tegenovergestelde van Lara en Tim. Door een samenloop van omstandigheden komen zij elkaar tegen en lijken zij niet zoveel van elkaar te verschillen. De flapuit Emily vult de toch wat verlegen Lara perfect aan en onder hun drie kunnen zij hun klas wel aan. Emily overtuigd Tim en Lara dan ook om naar een feestje van één van hun klasgenootjes te gaan. Dit feestje is er om het einde van de examens en van de school te vieren. Na dit jaar gaat elk van hun, hun eigen weg naar hoge scholen of universiteiten.
Op het feestje daagt Emily de rest uit om een spel te spelen op haar eigen gemaakte ouija-bord. Er zijn niet veel regels maar deze regels mogen zeker niet verbroken worden. Het spel moet uitgespeeld worden, en de kring mag nooit verbroken worden. Wat begon als een onschuldig spelletje eindigt al snel in een waar fiasco. Het spel stopt voortijdig en de kring wordt verbroken. Niemand van de klas gelooft in de echtheid van het spel en gaan gewoon naar huis. Ook Emily, maar zij heeft het gevoel dat ze bekeken wordt. Eens terug thuis, alleen op haar kamer wordt al snel duidelijk dat er iemand uit de geestenwereld is meegekomen uit het bord. Ze maakt kennis met Daniel, een jongen die al snel een hele goede en mooie band krijgt met Emily. Maar niets is wat het lijkt. Daniel moet terug, terug naar de wereld die er is na de dood. Maar hoe?
En ineens snap ik de cover van het boek. Ik krijg het warm en koud tegelijkertijd. Het is een beeld tussen onze wereld en de wereld na de dood. Zo mooi weergegeven. Slagen onze vrienden er in om Daniel veilig en wel terug te sturen naar het hiernamaals? Het zal in ieder geval geen gemakkelijke opgave worden, en al zeker niet als blijkt dat de andere klasgenoten die mee rond de tafel zaten één voor één vermoord worden. Is Daniel wel wie hij zegt die hij is? En waarom is het enkel Lara die zo een intense band heeft met hem.
Inge Sleegers slaagt met dit verhaal erin om je mee te nemen over de grenzen van leven en dood. Ik heb het boek toegedaan met natte wangen en een waas voor de ogen. Inge is er in geslaagd emoties bij mij los te krijgen. Het is een mooi, griezelig, grappig verhaal dat mij heeft geraakt tot diep in mijn hart. Zelfs bij het schrijven van deze recensie krijg ik terug tranen in de ogen.
Ik ben enorm dankbaar voor deze kans en deze kennismaking met Inge Sleegers. Een auteur dat ik zeker ga blijven volgen.