knap debuut

Frank Van Laecke is een gekende regisseur van opera’s en musicals. Hij is hierdoor gekend in binnen- en buitenland. Hij is onder andere gekend van de musicals 14-18, 40-45 en Daens! Tijdens de lockdown van de corona-epidemie heeft hij zijn debuut geschreven. In De echo van de schreeuw laat Frank zien dat hij een ervaren scenario-schrijver is.

De cover van dit boek vind ik persoonlijk niet zo uitnodigend. Als ik hem in de boekwinkel zou zien liggen zou ik er voorbij wandelen. Hij is sober blauw met hierbij met schreeuwerig rood de titel.

Persoonlijk lees ik niet veel thrillers maar dit boek wist mij wel te boeien. Vaak krijg ik bij thrillers het gevoel al snel te weten wat de afloop is. Dit was bij De echo van de schreeuw niet het geval. Hij wist mij geïnteresseerd te houden tot aan het plot.

Pichl, Oostenrijk. Een herder wandelt met zijn hond wanneer hij plots een schreeuw hoort. Deze schreeuw blijkt van de advocaat Eric Rieger te zijn. Commissaris Elias Hoffmann werkt bij de Brusselse politie en gaat met deze zaak aan de slag. Er komen meerdere cases aan het licht waarbij er het vermoeden begint te komen dat er een verband is tussen al deze zaken. Dit is zeker het geval wanneer er ook nog eens getuigen beginnen te verdwijnen.

In dit boek speelt muziek ook een zekere rol. Hiermee voegt Frank Van Laecke een stukje autobiografie in dit boek. Dit maakt het boek natuurlijk een erg persoonlijk verhaal. Frank gebruikt vloeiende zinnen die je weten te raken. De mysterie is voelbaar gedurende het hele boek maar de spanning voel je onderliggend meer en meer groeien. Het verhaal steekt goed in elkaar en bevat zeker wat originaliteit. De wisselwerking tussen Elias en Lothar doet mij wat denken aan politieseries zoals Aspe of Coppers. Hier en daar merk je een vleugje humor op waarbij het verhaal verlichtende elementen krijgt.

Zeker een knap debuut. Misschien is het zo dat wanneer het boek qua cover meer uitnodigt om te lezen, dit boek meer waardering en bekendheid zal krijgen bij boekenliefhebbers.