Zomers boek

Elena Conrad is een Duitse schrijfster. Met haar gezin gaat ze vaak op vakantie naar de Ligurische kust waar ze een lievelingsplekje heeft onder een oude olijfboom op een bankje. Deze inspiratie kan ze gebruiken voor haar romans. De Jasmijnvilla is het eerste deel van De jasmijnserie.

Giulia krijgt onverwachts het nieuws dat ze een immense villa met jasmijn- en olijfboomgaard erft van haar grootvader. Ze trekt meteen hiervoor naar de Ligurische kust en ontdekt de schoonheid van La Bella Italia. Ze wordt er verliefd op de villa, het weer en de streek. De buren lijken nog wat wantrouwig naar haar komst. Deze buitenlandse komt toch niet voor problemen zorgen? Marco is hierbij een uitzondering. Hij verwelkomt haar en weet haar te charmeren. Toch komen er geheimen naar boven met betrekking tot de villa en de reden waarom haar moeder geen contact meer wou met haar familie. Giulia begin te twijfelen of ze zichzelf in de villa ziet wonen..

Dit is nu eens echt een zomerboek. Ik had hem eigenlijk liever tijdens mijn verlof gelezen wanneer ik op een ligbedje aan het zwembad lig. Het boek deed mij wegdromen, denken aan zon, zee en strand. Ik kon de Italiaanse omgeving ruiken, de jasmijnbloemen zien en de blauwe lucht voelen.

Het verhaal leest makkelijk weg en is gedetailleerd. Vanuit de verschillende personages wordt het verhaal vormgegeven. Het is fijn om je zo goed te kunnen verplaatsen in hun en zo meer te weten over het gedachten, gevoelens en redenen voor hun gedragingen. De spanning wordt er ook zeker in gehouden aangezien het verleden van Giulia’s moeder nog een mysterie blijft. Verder lezen is dus een must.

Een dromerig verhaal aan de Ligurische kust over familiegeheimen en natuurlijk de liefde.