Origineel debuut

Diane Cook schrijft met De nieuwe wildernis haar debuut. Voorheen schreef ze kortverhalen die vaak in de prijzen vielen.

We leven in de nabije toekomst. De steden zijn overbevolkt en worden steeds meer onleefbaar door de smog en de vervuiling die er heerst. Er is amper nog natuur te vinden. Deze gevolgen zorgen ervoor dat iedereen steeds meer gezondheidsklachten krijgt. Bea en haar 5-varige dochter Agnes hebben het zwaar. Agnes heeft problemen met haar longen en Bea kan dit niet meer aanzien. Ze worden geselecteerd om deel te nemen aan een wetenschappelijk onderzoek waarbij beide in De nieuwe wildernis dienen te overleven. Alsof dat nog niet moeilijk genoeg is moeten ze zich aan heel wat regels houden. Zo mogen ze bijvoorbeeld geen sporen achterlaten. De Rangers zien er op toe dat alle regels nageleefd worden.

Dit boek is erg origineel m.b.t. de verhaallijn. Tijdens het lezen had ik wel regelmatig herkenbare gevoelens van eerdere boeken die ik had gelezen, bijvoorbeeld De hongerspelen of Het verhaal van de dienstmaagd. Ik herken eerder de sfeer die gecreëerd wordt in het verhaal, niet zozeer gelijkenissen in de verhaallijnen.

Cook beschrijft haar boek eerder als een toekomst-roman maar ik moet ook toegeven dat ik hem wel wat dystopisch vind. Het verhaal bevat enerzijds een koude en rauwe sfeer terwijl je anderzijds ook veel warmte voelt. De leefomstandigheden bezorgen angst en gruwel. De band tussen moeder en dochter voelt dan weer erg liefdevol en intens aan. Deze verhouding vind ik knap uitgewerkt in het boek. De progressie erin is goed doordacht. Ook andere personages krijgen een interessant rol in het verhaal. De ene met wat meer diepgang als de andere.

De schrijfstijl is beklijvend en spannend. Je aandacht wordt aangetrokken en niet meer losgelaten.

Een boek dat je aan het denken zet en doet reflecteren over onze leefstijl en een mogelijke toekomst. Overleven, liefde, natuur en gevaar.