Respectvol dialoog tussen 2 slachtoffers

Na de Bataclan is een boek over 2 vaders; Georges Salines & Azdyne Amimour. De ene zijn dochter kwam om het leven tijdens de aanslag op de Bataclan, de andere zijn zoon was de dader.

George spreekt over zijn dochter Lola. Een 28-jarig meisje, vol passies, die op 13 november 2015 naar de Eagles of Death Metal ging kijken in de Bataclan en er werd gedood. Georges is echter niet verbitterd achtergebleven. In het boek gaat hij in gesprek met Azdyne. Een confronterend gesprek maar met een gezamenlijk doel; begrijpen wat er gebeurd is en ervoor zorgen dat er geen herhaling komt. Georges wilt radicalisering voorkomen en is bezig met bewustwording. Bewustvorming van de mechanismen waardoor mensen extreem geweld gaan gebruiken.

Azdyne spreekt over zijn 28-jarige zoon; Samy. Een intelligente jongen die naar de universiteit gaan voor zijn studie rechten totdat hij begint te radicaliseren. Hij verdwijnt naar Syrie waar Azdyne hem zelf nog probeert te zoeken. Maar Samy slaagt erin om zonder probleem te kunnen terugkeren naar Frankrijk waardoor hij deelneemt aan de aanslag. Hij wordt doodgeschoten door een politiecommissaris tijdens de inval.

Beide mannen zitten met vragen. Hoe heeft zoiets kunnen plaatsvinden? Beide zijn getroffen en beide zijn slachtoffers.. Het is mooi om te lezen dat dit een boek is vol met wederzijds respect. Erg sterk dat beide met elkaar in dialoog willen gaan ondanks hun verschillen en moeilijke situatie.

Het boek is neergeschreven zoals een interview. Met vraag en antwoord tussen beide personen. Het geeft zo een concreet beeld van de gedachten en ingevingen van beide mannen. Aan het einde van het boek schrijven beiden een brief naar elkaars kind.

Een beladen boek doordat de herinnering aan de aanslag nog vers in het geheugen zit. Het wordt niet extreem emotioneel gebracht maar komt toch binnen. Het knapste in de dit boek vind ik persoonlijk het respect dat tussen beide heren heerst. Dit is erg voelbaar.