goed verhaal- schrijfstijl iets minder

Met dank aan Karakter Uitgevers voor dit recensie exemplaar.

Cassie Larkin is dierenarts die van haar werk houdt, hierdoor maakt zij vaak lange uren en keert ze pas laat terug naar huis van het werk. Haar man is hier niet altijd even blij mee, hij lijkt er volledig alleen voor te staan in het huishouden en de opvoeding van de kinderen. Wanneer ze weer eens overgewerkt heeft en in de late avond terug naar huis keert ziet ze onderweg een man die een vrouw mishandelt. Ze aarzelt geen seconde om deze vrouw te helpen en ze belt dan ook onmiddellijk het alarmnummer 112. Van de alarmcentrale krijgt ze het advies om in haar wagen te blijven zitten, maar wanneer de mishandelingen erger worden stapt ze toch uit en snelt ze ter hulp. Dit had ze beter niet gedaan want nu bedreigt de dader ook haar.

De dag nadien doen zich allerlei bizarre gebeurtenissen voor en wanneer haar man Sam verdwijnt vermoedt Cassie dat de bedreiging hiermee te maken heeft. Ze is niet overtuigd dat de politie aan haar kant staat en ze begint zelf een zoektocht naar haar man Sam en de waarheid, maar deze lijkt niet helemaal te zijn wat ze had verwacht.

Geen slechte daad is het debuut van de Amerikaanse Heather Chavez. Het verhaal begint al onmiddellijk vol spanning, wanneer Cassie betrokken raakt bij de mishandeling van een vrouw. Als lezer zit je onmiddellijk op het puntje van je stoel en wil je weten hoe het verder loopt. Al snel volgt de verdwijning van Sam en wordt je verder in het verhaal gezogen. Je wil weten hoe het verder loopt en kan het boek dan ook moeilijk opzij leggen. Hoe minder je van het boek weet op voorhand, hoe spannender je het boek zult vinden.

Het verhaal wordt verteld door Cassie in de ik-vorm, hierdoor is Cassie het personage dat we het beste leren kennen. Ze is een sterke, bijzondere vrouw, die vecht voor haar grote liefde: haar familie. Moederliefde is een dan ook een van de centrale thema’s van het verhaal. Hiernaast wordt ook de relatie tussen Cassie en haar vader in de kijker gezet op een krachtige en realistische manier. De boodschap van de auteur is hier dan ook dat je als ouder alles doet voor je ‘eigen’ kinderen. De andere personages zijn niet zo diep uitgewerkt en blijven dan ook op grotendeels op de achtergrond.

De korte hoofdstukken zijn krachtig en bevatten veel wendingen, waardoor het boek snel leest zoals het bij een thriller hoort. Bovendien zijn er heel wat heel wat onvoorspelbare wendingen, waardoor de spanning blijft stijgen. Ik vond bovendien ingenieus hoe alles uiteindelijk in elkaar paste, precies puzzelstukjes die beetje bij beetje op hun plaats komen te vallen. De uiteindelijke plot was voor mij onvoorspelbaar, doch niet echt realistisch, het was allemaal wel wat te toevallig. Maar dit laatste ontnam zeker het lees plezier niet, het onverwachte einde maakte hier veel goed.

Inhoudelijk dus niets mis met Geen slechte daad, het lijkt op een perfect debuut te zijn, maar ik had het iets moeilijker met de schrijfstijl van Heather Chavez. Deze was mij te eenvoudig en de vele conversaties leken mij onnatuurlijk. Hierdoor vond ik niet alles realistisch en dit is voor mij toch een afknapper, het volledige plaatje moet voor mij steeds kloppen.

Hoe verder ik vorderde in het verhaal, hoe moeilijker ik het had om er door te raken, terwijl ik het verhaal zelf wel goed vond en het mij bleef boeien. Hiernaast bleven buiten Cassie al de andere personages oppervlakkig, wat ik nogal jammer vond. Meer over de relatie tussen Sam en Cassie, meer diepgang bij Hannah, Brooklyn, Leo of zelfs inspecteur Rico had het verhaal rijker en realistischer gemaakt. De nevenpersonages lijken maar vage schimmen.

De lichte schrijfstijl met vaak eenvoudige conversaties passen eerder bij het Young adult genre, dan bij een thriller voor volwassenen. Geen slechte daad heeft het label van psychologisch thriller meegekregen en bij dit genre verwacht ik toch wel wat meer uitdieping van onder andere de personages en hun beweegredenen. Bovendien kwam het geheel soms wat rommelig over omdat er zoveel wendingen waren binnen een bepaald hoofdstuk.

Ik vind het moeilijk om over dit boek te oordelen. Het verhaal zat vol onverwachte wendingen en kon mij zeker boeien. De plot was bovendien onvoorspelbaar en origineel. Inhoudelijk, zou ik het verhaal zeker een vier of vijf sterren geven. Maar de stijl beviel mij helaas niet, deze was mij te eenvoudig voor een psychologische thriller. Het label van psychologische thriller past volgens mij dan ook niet bij Geen slechte daad, ‘thriller’ of ‘Young adult thriller’ zou passender zijn. Dit is een debuut met potentieel, maar er is nog ruimte voor verbetering. Ik scoor Geen slechte daad drie sterren. ***
​
http://perfecteburenleesclub.blogspot.com/