Lezersrecensie
een boek over migratie
Mina, de moeder van Margot beslist te immigreren naar Amerika. Het land waar dromen uitkomen. Maar Mina heeft het er toch moeilijk: de taal, de cultuur, de gewoonten, ... alles is anders. Wanneer ze zwanger wordt van Margot doet ze er alles aan om voor de baby te zorgen. Ze moet hierdoor zeer hard werken.
Wanneer jaren later Mina sterft beseft Margot dat ze haar moeder eigenlijk niet zo goed kent. Ze start een ontdekkingstocht om te weten te komen wie Mina Lee echt was. Ondertussen leert ze ook zichzelf kennen en gaar ze op zoek naar haar eigen identiteit.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven, deze van Mina en Margot. Beide proberen ze te integreren in de Amerikaanse maatschappij, maar elk op hun eigen manier. Doordat het boek geschreven is vanuit deze twee perspectieven leren we de twee hoofdpersonages wel zeer goed kennen. Via hen leer je ook heel wat van de Koreaans cultuur, gewoontes en keuken.
Het verhaal kabelt eigenlijk rustig voort, het bevat de traagheid die we kennen van Aziatische films. Hierdoor creëert de auteur een eerlijke Koreaanse sfeer. Maar niet alle lezers zullen van deze traagheid genieten, sommige zullen zich eraan storen. De stijl van de auteur vond ik aangenaam, maar het verhaal zelf over Margot en Mina kon mij minder boeien. Inhoudelijk kon ik me ook niet zo vinden in het beeld dat de auteur weergaf over migratie, hoe de eerste en de tweede generatie deze ervaren. Het is eerder omgekeerd, de eerste generatie doet heel wat moeite zich te integreren: wil de taal en de gewoontes aanleren. Hier doet Mina geen enkele moeite voor, ze wil zelfs de Engelse taal niet aanleren. En de tweede generatie, die gezien heeft hoe hun ouders veel moeite hebben gedaan zich te integreren, zonder dat ze werk hebben gevonden, huisvesting, etc... die teleurstelling zorgt ervoor dat zij niet meer willen integreren en terug grijpen naar hun moederland. Hier is dit helemaal niet bij Margot, ze wil er volledig bij horen en doet enorm haar best om zo min mogelijk Koreaans te lijken.Ik vind het bizar dat de auteur het hier omgekeerd doet. Heeft zij dit dan zo ervaren? (er zijn natuurlijk op alles uitzonderingen). Maar voor mij zorgde dit ervoor dat het boek niet zo geloofwaardig overkwam.
drie sterretjes.