sterk verhaal

Twee jaar geleden maakte ik kennis met het werk van Lisa Wingate en ik was
onmiddellijk fan van haar schrijfwijze, vooral Kinderen van de rivier beviel mij
goed. Haar nieuwste boek is net verschenen en gaat over hoe het was in
Amerika net na de afschaffing van de slavernij. Ik ben grote fan van Alex Haley’s
boeken over Amerika in de 19e eeuw en de slavenhandel en was dan ook enorm
nieuwsgierig. Zou Lisa kunnen tippen aan Alex Haley?

1987, lerares Benny Silva komt terecht in Augustine waar ze probeert les te
geven aan de plaatselijke middelbare school (bovenbouw). Maar haar leerlingen
zijn vaak afwezig, hun ouders zijn niet geïnteresseerd in hun prestaties en het
ontbreekt hen aan enige motivatie. Het is moeilijk om hun interesse op te
wekken. Maar ze geeft de moed niet op en door haar koppig
doorzettingsvermogen komt ze samen met enkele van haar studenten op het
idee voor een project rond hun voorouders. Ze willen hun geschiedenis
bestuderen en verkleed als hun voorouder op diens begraafplaats zijn verhaal
voordragen. Het is een leuk idee en alle leerlingen zijn eindelijk enthousiast,
maar niet iedereen in Augustine wil dat er bepaalde feiten uit de geschiedenis
opgerakeld wordt.

1875, de slavernij is net afgeschaft en Hannie Gosset is eindelijk vrij! Maar ze is
alleen, haar broers, zussen en moeder werden in Texas verkocht aan andere
slavenhandelaars, waardoor ze werd gescheiden van haar familie. Door een
samenloop van verscheidene gebeurtenissen wordt haar leven ondersteboven
gehaald en brengt een roadtrip haar doorheen Louisana en Texas samen met
Lavinia Gosset, de dochter van haar vroegere eigenaar, en Juneau Jane zijn
Creoolse bastaarddochter. Wanneer het drietal schuilt in een oude slavenkerk,
komt Hannie in aanraking met advertenties die wekelijks door een predikant
voorgelezen worden in de kerken doorheen gans het land. Ze is er enorm door
geraakt, want deze advertenties bevatten allemaal oproepen van andere
voormalige slaven die op zoek zijn naar hun ‘verloren’ familie. Eindelijk vindt
Hannie een sprankeltje hoop om haar eigen familie terug te vinden.

Lisa Wingate heeft weer een mooi verhaal geschreven dat je naar adem laat
snakken en af en toe werd ik er toch zeer stil bij. Het boek is gebaseerd op
waargebeurde feiten. De lost friends-rubrieken uit de Southwestern Christian
Avocate, een methodistische krant, werden gepubliceerd vlak na de afschaffing
van de slavernij en wekelijks voorgelezen vanop de kansel van de
verschillende kerken doorheen het land. Het leuke is dat het idee voor dit boek
kwam via een tip van een lezer die De kinderen van de rivier de auteur had
gelezen. Lisa is één van de weinige auteurs die luistert naar haar lezers en
rekening met hen houdt.

Persoonlijk ken ik reeds veel gruwelijke verhalen over slavernij via de Alex
Haley’s boeken en de vele tv-films die over dit onderwerp gemaakt werden. Maar
ik had er nog niet bij stilgestaan hoe het zou kunnen geweest zijn na de
afschaffing van slavernij en hier heeft Lisa Wingate toch verandering in
gebracht. Het boek zet je aan om op een andere manier naar bepaalde
gebeurtenissen te kijken. Ze geeft niet alleen weer hoe het voor de bevrijde
slaven was, maar geeft ook weer hoe het was voor de slavenhouders en de
halfbloeden (de kinderen van de blanke slavenhouder en zwarte slavinnen).

De auteur heeft een eigen, bijzondere schrijfstijl waarbij ze veel aandacht
schenkt aan de verscheidenheid van de verschillende dialecten. In een nawoord
geeft zij hier zelfs wat extra uitleg over. Doch, jammer genoeg, werd hier door
de vertaler geen rekening mee gehouden, het gevoel dat de auteur wou creëren
met de verschillende dialecten is volledig verdwenen. Ik besef dat het geen
makkelijke klus is om een boek te vertalen waarbij dit centraal staat, maar in
deze versie is er helemaal niets meer van terug te vinden. Wanneer ik dan mijn
recensie Kinderen van de rivier erbij neem merk ik dat hier dan wel rekening
mee gehouden werd en dat ik dit net een pluspunt vond. Verloren familie viel
hierdoor ook wat tegen en met momenten kwam ik ook maar langzaam vooruit,
niettegenstaande het verhaal mij wel enorm boeide.

De personages worden op een beeldende manier weergegeven en ze gaan
letterlijk onder je huid kruipen. Vooral de leerlingen van Bella zijn intrigerende
personages. Op ingenieuze wijze laat de auteur heden en verleden ineen
vloeien. Zelf ben ik nu ook nieuwsgierig geworden naar mijn eigen voorouders,
wie weet wat ik te weten zou komen als ik net als Benny’s leerlingen op
onderzoek zou gaan.
Hoewel het een roman is vind ik het boek zeker een aanrader voor liefhebbers
van de Amerikaanse geschiedenis, gezien er toch een minder gekend stukje
belicht wordt.

Verloren familie is wederom een prachtig verhaal, gebaseerd op waargebeurde
feiten. Jammer genoeg vind ik dat de vertaling niet zo sterk is als bij Kinderen
van de rivier. De aandacht die de auteur legt op de verschillende dialecten gaat
hier volledig verloren; wat bij haar vorig boek niet het geval was. Ik ben zeker
dat ik het boek hoger zou scoren wanneer ik het in de originele Engelse taal zou
lezen, ik blijf nu maar steken op een 3.5 ster.