Het menselijke, het grootse

Tasmanië gaat over een naamloze man, een veertiger die op alle fronten een crisis doormaakt; zijn relatie zit in een dip, hij zal misschien wel nooit vader worden, zijn vriendschappen lopen stuk, zijn carrière als schrijver wil niet vlotten en ondertussen maakt hij zich zorgen over de klimaatcrisis en de zich opeenvolgende terroristische aanslagen… En oh ja, hij is bezig met een boek over de atoombommen op Japan.

Je voelt het al, dit boek gaat alle kanten op en raakt aan heel veel thema's. Toch werkt het en bleef het mij, juist door die variatie, boeien van begin tot eind.

Giordano combineert op prachtige wijze het alledaagse en menselijke met het grootse (natuurkunde, wereldgeschiedenis) en weet daar, tussen de regels door, veel gevoel in te leggen.

Een man in crisis, die bezig is met 'alles wat hem doet huilen' en daar, uiteindelijk, betekenis in vindt.

Erg mooi!