Prachtig!

Wow. Deze roman is zo bijzonder! Toen ik de flaptekst van ‘Een gewone jongen’ las, had ik al het idee dat het zeker geen gewoon verhaal zou zijn. Nu, een paar dagen na het uitlezen van deze roman, ben ik nog steeds een beetje sprakeloos. Ik heb ‘Een gewone jongen’ dan ook beoordeeld met vijf sterren.

Sebastian is gek op vissen, tijgers, zwemmen en eieren. Hij volgt een opleiding tot metselaar en woont met zijn moeder. Sebastian is een gewone jongen, maar ook weer niet. Want hij heeft ook autisme.
Veronica wil het beste voor haar zoon, die momenteel twintig jaar is en geobsedeerd door lust lijkt. Veronica wil Sebastian helpen, maar hoe? Als haar pad kruist met dat van de lieve Violetta/Isabelle, die in grote geldzorgen zit, lijken de twee vrouwen elkaar te kunnen helpen. Daar mag Sebastian uiteraard nooit achter komen…

Het verhaal is geschreven vanuit de derde persoon en hoewel ik daar altijd een beetje moeite mee heb, omdat ik het wat minder persoonlijk vind aanvoelen, was dat met dit verhaal niet het geval. De gedachten, gevoelens en ervaringen van Veronica, Isabelle en Sebastian worden zo goed omschreven, dat ik heel erg met hen meeleefde. Ze worden levensechte personages door de duidelijke omschrijvingen, waardoor zij mij alle drie raakten. Laten we de drie personages eens wat beter bekijken.

Veronica is de moeder van Sebastian. Haar man en de vader van Sebastian, Pete, is alweer een aantal jaar geleden overleden. Hoewel het gezin mooi woont en genoeg te besteden heeft, voelt Veronica zich vaak alleen. Haar dag draait om Sebastian, maar nu hij groter wordt en interesses krijgt waarbij zijn moeder hem niet kan helpen, voelt ze zich regelmatig mateloos. Naast dat ze Sebastian niet kan helpen, voelt het ook alsof ze haar zoon langzaamaan verliest.

Isabelle is student verpleegkundige, maar verandert in de avonduren in escort Violetta nu haar vader in coma ligt en er grote geldzorgen zijn. Isabelle heeft veel moeite met haar tweede ‘baan’ en komt in contact met mannen die veeleisend zijn, haar erg denigrerend behandelen en zelfs misbruik van haar maken. Ze heeft het geld echter nodig om haar vader te kunnen verzorgen. Isabelle ontmoet Sebastian tijdens haar stage en ze hebben meteen een goede klik. Als Veronica erachter komt dat Isabelle nog heel ander werk doet naast haar opleiding, besluit ze haar in te huren voor Sebastian. Zo weet ze zeker dat Sebastian met een lieve vrouw zijn ontluikende seksualiteit kan ontdekken. Isabelle heeft moeite met de overeenkomst, maar kan het geld niet laten schieten. Dat ze misschien wel meer dan alleen geld vindt bij Sebastian en Veronica, had ze echter nooit verwacht…

Sebastian weet dat hij anders is dan de meeste mensen. De perspectieven vanuit zijn oogpunt vond ik het interessants. De schrijfster, Louise Beech, heeft het boek geschreven met behulp van iemand die daadwerkelijk autisme heeft, dus ik denk dat het perspectief van Sebastian een redelijk realistische weergave geeft van hoe iemand met autisme denkt. Zo springen zijn gedachten soms van de hak op de tak en heeft hij moeite met het inschatten van andermans emoties. Sebastian is slim, rechtlijnig, liefdevol en heeft best wel wat humor.

Het boek is een echte roman. De schrijfstijl is toegankelijk en begrijpelijk, maar soms ook bijna poëtisch te noemen. Het verhaal weet heel goed een diepere laag te raken en je na te laten denken over de heftige en lastige thema’s uit het verhaal. De emoties van de hoofdpersonages kwamen hard bij mij binnen en de gebeurtenissen uit het verhaal voelden levensecht. Ik heb van het begin tot het einde van het boek intens meegeleefd met het verhaal, dat niet extreem verrassend verliep, maar toch boeide tot de laatste bladzijde.

Als je een goed verhaal wilt lezen waar je nog een tijdje over na blijft denken, dan is ‘Een gewone jongen’ echt een aanrader. Een ontroerend en aangrijpend verhaal over een bezorgde moeder, een gewone jongen die net wat anders denkt en een meisje dat naar echte liefde smacht. Het verhaal eindigt misschien niet zoals je zou denken (of hoopt), maar toch sloeg ik het boek tevreden dicht. Dit verhaal vergeet je niet snel! Vijf sterren voor ‘Een gewone jongen’ van mij.