Spannend!

In december is er weer een nieuwe jeugdthriller verschenen bij uitgeverij De Fontein. Ditmaal is het ‘Toen waren er nog vier’ van Chelsea Sedoti. Een heel spannend boek over vijf jongeren die gaan kamperen, maar waarvan er maar vier het bos weer uitkomen…Wat is er gebeurd? Ik heb ‘Toen waren er nog vier’ beoordeeld met vier sterren.

Petra, Nolan, John, Abigail en Maylee besluiten samen te gaan kamperen. De jongeren zijn niet allemaal met elkaar bevriend en al snel ontstaan er spanningen en komen geheimen en irritaties aan het licht. De volgende ochtend verlaten vier jongeren het bos in plaats van vijf…Wat is er gebeurd? Wie (of wat) is de dader?

Vier jongeren zitten op het politiebureau en worden verhoord. Het hele boek bestaat uit het politieverhoor, waarbij iedere gestelde vraag een eigen hoofdstuk beslaat. De vragen worden beantwoord vanuit de vier verschillende perspectieven van de overgebleven jongeren: Abigail, John, Nolan en Petra.

Petra is een welbespraakte betweter. Ze is de zus van Nolan en beste vriendin van Maylee, maar verder hoort ze niet echt ergens bij. Petra is intelligent en lijkt erg zelfverzekerd, maar stiekem is ze ook best onzeker, helemaal als Maylee meer geheimen lijkt te hebben dan ze verwacht had….
John is het vriendje van Maylee. Hij heeft in het verleden veel te maken gehad met discriminatie en vooroordelen door zijn huidskleur, waardoor hij sceptisch tegenover het politieverhoor staat. John is stabiel, rustig en vriendelijk tegenover de anderen.
Nolan is een beetje een nerd. Hij brengt veel tijd op het internet door en gelooft in complottheorieën. Hij is ervan overtuigd dat er vreemde wezens in het bos rondlopen. Nolan houdt van Petra, maar vindt haar gedrag soms ook ontzettend irritant.
Abigail woont op een woonwagenpark en was vroeger bevriend met Maylee. Ze is verbaasd dat ze wordt meegevraagd op het kampeertripje en voelt zich dan ook niet op haar gemak. Ze speelt echter wel een belangrijke rol in de geheimen van Maylee…
De populaire Maylee wil later graag influencer worden. Hoewel Maylee heel wat goede eigenschappen heeft, kan ze soms ook erg gemeen zijn en ondoordachte acties inzetten. Ze blijkt ook heel wat geheimen te hebben. Als Maylee verdwijnt, weet niemand dan ook waar ze naartoe is...

Hoewel ik in het begin een beetje twijfels had over de vorm van het verhaal, omdat ik dacht dat het na een tijdje saai zou zijn om uitsluitend vanuit een politieverhoor te lezen, bleek ik mij hierin te vergissen. Doordat de perspectieven van de jongeren worden afgewisseld, lezen de hoofdstukken heel snel. Het is interessant om te lezen hoe de jongeren dezelfde vraag op verschillende manieren beantwoorden en welke tegenstrijdigheden zij aan het licht brengen. Hierdoor twijfel je als lezer aan wie de waarheid spreekt en dit maakt het extra spannend om verder te lezen.

Door de hoofdstukken heen, leer je de personages goed kennen. Ze drukken zich allen op een iets andere manier uit, waardoor je snel onderscheid en verschil tussen de personages voelt. Ik vond hen allen leuk om te volgen en vanuit hun perspectief te lezen. Door de verschillende perspectieven ontdek je steeds meer over de verschillende thuissituaties en verledens van de personages. Ook hun onderlinge banden worden steeds duidelijker. Hoewel ik aan één personage wel steeds meer begon te twijfelen door het verhaal heen, ben ik tot het laatste hoofdstuk nieuwsgierig geweest naar de ontknoping van het verhaal.

Of het verhaal geheel geloofwaardig is, dat weet ik niet. Ik ben zelf niet zo van de complottheorieën, waardoor ik deze verhaallijn wat ongeloofwaardig vond. Aan de andere kant paste het wel bij het personage van Nolan. Het verhaal ontspint zich verder goed en wordt duidelijk en gedetailleerd beschreven. Hierdoor zag ik het bos en de personages goed voor me.

Zowel het taalgebruik als de besproken onderwerpen en thema’s liggen dicht bij de belevingswereld van tieners en zullen hen dan ook zeker aanspreken.

Ik ben enthousiast over ‘Toen waren er nog vier’! Een spannend verhaal in een unieke vorm, dat leest als een trein. De vier hoofdpersonages zijn interessant, goed uitgewerkt en blijven boeien tot de laatste bladzijde. Ik geef ‘Toen waren er nog vier’ dan ook vier sterren.