Club vlinder

Recensie van het boek
Club Vlinder
Auteur: Kim Bengtsen pseudoniem van Arie van Driel
Wijze van lezen: via leesclub Ambi’s Lounge o.l.v. Anya van der Gracht
Cover:
De vrouw op de voorkant valt op door haar rode lippen.
Volgens mij is het een man verkleed als vrouw. Een dragqueen. Haar ogen, haar blik ze boort zich diep in me. Een stoere blik maar toch ook alsof de persoon droevig is. De grijstinten passen daarbij.
De titel is ook mooi zo in felrood. Ik vind het een mooie cover. Deze nodigt uit tot lezen. Want mijn nieuwsgierigheid wordt gewekt.
Flaptekst:
Ja ik krijg door de duidelijke uitleg gelijk een idee waar het verhaal over gaat. De nieuwsgierigheid wordt bovendien geprikkeld omdat het een schijnbaar onmogelijke opdracht lijkt. Als lezer vraag je je dan af wat is er onmogelijk aan? Dit nodigt uit tot lezen. De auteur licht ook al een klein tipje op van de personages in het boek. Doordat het een uitnodigende flaptekst is wil ik gelijk weten wie het zijn wat ze doen en hoe. Net alsof ik een boek ga lezen over echt bestaande personen. Goed gedaan dus. Ook de achtergrond van de auteur en het waarom van het pseudoniem vind ik goed gedaan en duidelijk.
Het verhaal:
Tim Hexter is een gescheiden jongeman en vader van een dochter. Op een dag wordt hij gebeld door zijn moeder met het verzoek om bij zijn opa langs te gaan. Opa wil nog eenmaal zijn lievelingskleinzoon zien want hij ligt op sterven. Opa wil graag dat Tim zijn laatste wens ten uitvoer brengt. Wat dan volgt is een reeks van gebeurtenissen die Tim van tevoren niet kon overzien.
Mijn mening/mijn leesbeleving:
De auteur heeft een vlotte en prettige manier van schrijven. Omdat het zo beeldend is zie je de personages levendig voor je. Ikzelf ben aanwezig in de ruimten en op dezelfde plekken als de personages. Geen moeilijke woorden dus goed te volgen.
Ik vind de personages duidelijk en goed uitgewerkt.
Het beeld wat ik bij Tim krijg is dat hij genoot van zijn goede band met zijn opa. Ik heb medelijden met Tim. Hij kruipt het meeste onder mijn huid. In zijn nieuwe rol de laatste wens van zijn opa uitvoeren met alle mogelijke tegenslag vind ik knap.
Ik vind Tim een zelfstandige, naar zijn eigen identiteit zoekende, stoere maar met het hart op de juiste plek zittende, vriendelijke en open minded man.
Ik vind het qua spanning prima. Nooit een saai moment. En dan de voortdurende spanning hoe het verhaal zich verder ontvouwt. Prima gedaan dus.
De structuur is goed. Je leert de hoofdpersonages kennen. Tim gaat de uitdaging aan de laatste wil van zijn opa uitvoeren. Parallel hieraan zijn er personages die weer uit zijn op hun deel van mogelijk de erfenis van de opa. Dat vloeit naadloos in elkaar over. De verhaallijn werkt duidelijk toe naar een plot. Doordat niet alles uit de doeken gedaan wordt blijft de lezer geboeid.
Woede, onmacht, mededogen, verbazing, vertedering. Maar dat is verklaarbaar. Woede en onmacht omdat Tim zo naar behandelt wordt. Mededogen omdat er personen in dit boek de diepste meest rauwe duisternis kennen. Maar ook verbazing als blijkt dat dezelfde personen ook zo krachtig en in hun element blijken om de sterren te kunnen aanraken. Vertedering bij emotionele ontmoetingen en verzoening.
Mijn mening:
Ik geef dit boek 5 sterren
Bedankt dat ik je boek mocht lezen Kim Bengtsen alias Arie van Driel. Een mooie kennismaking met jouw schrijfkunst.
Bedankt Anya van der Gracht voor een mooie leesclub!