Tweevoeters zijn stom

Recensie van:
Dagboek van Mojo
Tweevoeters zijn stom
Auteur: Mojo
Baasje: Ema Sindelarova
Wijze van lezen:
E-pub verkregen via Ambi’s Lounge voor deelname aan de leesclub. O.l.v. Anya van der Gracht.
Voorkant/cover:
Ik vind de cover erg grappig. Maar ook mooi getekend. Die kat met dat ondeugende snoetje waarvan je gelijk denkt wat heeft die allemaal in petto. De titel is ook mooi gedaan. Je wordt als lezer gelijk geprikkeld het boek te gaan lezen. Wat heeft kat Mojo te vertellen en waarom vindt hij tweevoeters stom? En wie bedoelt hij daar precies mee? Ook het lettertype vind ik mooi gekozen.
Flaptekst/achterkant:
De flaptekst vind ik uitnodigend en erg grappig. Echt vanuit het oogpunt van de kat Mojo geschreven. Zijn gedachtewereld. Doet me ook denken aan het boek de oude man en de kat van Nils Uddeberg. Maar daar schreef het baasje zijn belevenissen en gevoelens over de kat op. Dit boek maakt het extra leuk omdat dit vanuit de eigen observatie van de kat is geschreven. Ik zou dit boek zeker oppakken in de winkel of bibliotheek.
Kennis vooraf over het boek of auteur:
Ik wist van niets. Ik kende Ema ook niet. Daarna ben ik op google gaan zoeken en werd ik zeer blij verrast door dit boek vanuit de denkwereld van de kat geschreven. Erg fijn voor mij als grote dierenvriend.
Het verhaal:
Kat Mojo vertelt in korte hoofdstukken over zijn persoonlijke ervaringen met mensen of tweevoeters zoals hij ze noemt.
Mijn leeservaring:
Het boek is geschikt voor volwassen en jeugdige lezers. Ik weet niet vanaf welke leeftijd. Mijn jongste is 4 maar vindt voorgelezen al heel lang leuk. Ik denk dat dat afhankelijk is van de interesse en concentratieboog van kinderen. Mijn oudste dochter was altijd erg rustig en die bleef altijd rustig zitten als ik voorlas. De jongste is nogal een stuiterbal en dat is moeilijker om die rustig te houden met een verhaal.
Ik vind de schrijfstijl speels als de speelsheid van een kat. Maar ook observerend en gedetailleerd zoals een kat dat als geen ander kan. Het leest erg fijn. En het is zo beeldend dat ik even de sores van elke dag vergat en heerlijk ontspande. Jammer dat het zo snel uit was. Ik heb genoten.
Ik denk dat het de motivatie van de auteur is om de mensen onbezorgd te laten genieten van de grappige, ontroerende en vertederende gedachten van een kat. De ervaringen van een kat op zijn omgeving met andere dieren en de mensen.
Ik vind het hoofdstuk over meisje Lois het mooiste. Waarom? Het laat zien hoe haarfijn katten mensen aanvoelen. Dat ze onderscheid maken tussen gillende en vervelende kleine tweevoeters en kleine tweevoeters die lief voor hen zingen en de kat gewoon met rust laten door op de grond bij de kat te zitten. Of te liggen en gewoon in stilte van elkaar te genieten. Mooi en ontroerend vind ik dat.
Mijn beoordeling:
Ik geef dit boek 5 sterren.
Het concept van een kat die zelf zijn ervaringen met de wereld om zich heen beschrijft vind ik ontroerend, hilarisch, mooi en lief.
Geschikt voor zowel jonge als volwassen leeftijd.
Ik ben benieuwd naar nieuwe belevenissen van Mojo.