Lezersrecensie
Vlucht naar geluk
Recensie van:
Vlucht naar geluk
Vlucht naar geluk samen met je meest dierbare bezit. Onderweg komt er nog meer geluk op je pad die jouw een beschermend pantser biedt tegen onheil en verdriet. Hopelijk verandert de vlucht in een blijvend bestaan op een veilige, geborgen en liefdevolle plek. Waar jij in de zachtste koestering zonder angst en beven kunt verblijven. Blijvend geluk.
Auteur: Anya van der Gracht
Anya (1957) schrijft het liefst op waarheid gebaseerde verhalen. Positiviteit, doorzettingsvermogen en humor vormen de rode draad in aangrijpende verhalen. Eerder verschenen: ‘Achter Tralies Beland’, ‘Toen was je weg’ en ‘3 oktober, “ik zal je krijgen”’.
Wijze van lezen: e book in ruil voor deelname aan de Boekentoer en mijn recensie
Genre: op waarheid beruste roman
Uitgever: Ambilicious
Cover en flaptekst:
De cover laat een onverhard pad in het bos zien. Mooie hoge grote bomen. Het felle levendige groen afsteken tegen de bruine kleur van het pad. Is dit de weg naar geluk? Er ligt een houten stam die het pad afsluit. Moeten er nog veel hindernissen genomen worden of nog vele stenen van het pad voordat de weg vrij is naar onbezorgde levensjaren vol liefde, warmte en rust?
Mooie informatieve en nieuwsgierig makende flaptekst. Niet gelijk alles prijsgevend zodat er genoeg overblijft te lezen.
Mooie tekst:
Als de leegte mijn leven gevuld heeft Als mijn tranen verpulverd zijn Als ik wakker lig van onvoltooide dromen Als het schemerlicht mij verblindt Dan zal ik moe zijn Dan wil ik slapen voor altijd Dan is mijn angst verwaaid Dan denk ik niet meer aan toen.
Het verhaal:
Janine en Jack vertrekken naar de Randstad om wederom een nieuw leven op te bouwen. Het gemis van Harry en de toenemende eenzaamheid doen Janine geen goed. Doordat Jack alsmaar meer zijn eigen weg gaat, wordt dat gevoel versterkt. Ze wordt blijvend ziek en besluit in een stacaravan in het zuiden van het land te gaan wonen. Daar ontmoet ze Gerard, een weduwnaar. Ze krijgen een relatie, die ook niet over rozen gaat. Zal Janine eindelijk gelukkig worden?
Mijn leesbeleving:
Wat een indrukwekkend, rauw, eerlijk en prachtig verhaal. Beeldend geschreven zodat ik zelf overal bij was. Ik voelde de drang van Janine om opnieuw een waardevol leven op te bouwen met haar zoon. De pure bijna intuïtieve kracht om haar eigen kind te beschermen met eten, drinken, liefde, warmte en een dak boven het hoofd. Trots als ze ergens de schouders onder zette en het succesvol afrondde. Door zichzelf te blijven zonder masker of zich beter te voelen als anderen. De tot in detail beschreven types die dat vermogen niet bezitten. Op de onnavolgbare, hilarisch en scherpe zienswijze van Janine. Maar ook voelde ik de wanhoop en het verdriet als ziekte haar dwingt rust te nemen. Een brok in mijn keel van ontroering als zij opnieuw liefdesgeluk mag vinden. De woede als mensen haar veroordelen en zwart maken zonder de moeite te nemen verder te kijken dan hun neus lang is. Ik heb genoten van de levendige en eerlijke beschrijving van het leven van alledag. De herkenning van het samenleven met een partner. Dat dat niet altijd passie, rozen, liefde en genegenheid is. Maar ook elkaar recht in de ogen durven kijken en elkaar de waarheid zeggen. En vandaaruit samen verder bouwen aan een toekomst samen. Maar ook genieten van de kleine dingen samen. En dat dat overal ter wereld kan. En ook door krachten te bundelen te zegevieren. Ook herkenbaar dat je elkaar zo kunt missen als je een poos niet in elkaars buurt kunt zijn. En dat je als je elkaar weer ziet zo goed weet wat je al die tijd moest missen. Dat je als je niet bij elkaar bent op waarde weet te schatten wat je voor bijzonders je met elkaar hebt. Dat vond ik schattig maar ook emotioneel. De ontroerende, troostende en hartverwarmende liefde voor een hond in hun leven. Een lief en trouw maatje. Dat deed mij met een glimlach denken aan mijn eigen trouwe hond. Dat dat intens gelukkig maakt een liefde zo puur zonder veroordeling. De ik vorm maakt het nog indrukwekkender, geloofwaardiger en intenser. En vanuit diverse personen verteld erg waardevol. Tranen in mijn ogen als ik las hoe het verleden Janine nog continu op de hielen zat. Waarom? Dat heeft die lieve, zorgzame, sterke en fantastische vrouw, moeder en oma niet verdiend. Diep respect hoe deze vrouw iedere dag weer opstaat en het leven leeft ondanks de demonen uit het verleden die haar nog continu belagen. Ik hoop dat zij het geluk in haar leven nog lang mag beleven. En dat zij niet meer noodgedwongen op de vlucht hoeft te slaan in haar zoektocht naar geluk. Ik gun haar rust, warmte, genegenheid, gezondheid om de slimme, lieve en hartverwarmende vrouw te kunnen zijn. Mensen in haar nabijheid mogen zich zo rijk rekenen met haar. Meer waar dan goud.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren omdat het een verhaal is dat mij raakt. Het herkenbaar is en eerlijk. Los van schone schijn of poespas. Maar mooi, integer en puur verteld. Ik ben blij dat ik je verhaal mocht lezen Anya van der Gracht. Bedankt daarvoor.