Break Away!

Hendrik Groen is de auteur het boekenweekgeschenk 2026. Hij heeft zichzelf recent ontmaskerd als Peter de Smet. Daarvoor wist niemand wie Hendrik Groen nu precies was. Een toevallig interview op de radio leert dat het een vrolijke aardige man lijkt. Het feit dat hij het boekenweekgeschenk mag schrijven blijkt een belangrijke reden te zijn voor hem om uit de anonimiteit te treden.

Het boekenweekgeschenk. Altijd een lastige opgave. Beperkte ruimte. Veel lezers. Staat garant voor (veel) kritiek. Elk jaar toch wel weer een gebeurtenis waar veel mensen naar uitkijken. Mijzelf incluis.

Het boek(je) zelf heeft de vertrouwde boekenweekgeschenk omvang. Bij wet voorgeschreven. ‘Piaggio’ is de titel van het boek. Een Piaggio is een Italiaanse fabrikant van scooters en lichte bedrijfswagens. Je ziet ze ook wel in Nederland. Ze hebben tweetaktmotoren. Dat staat garant voor een typisch knetterend geluid. Het in Nederland bekendere Vespa merk (scooters) maakt onderdeel uit van de Piaggio groep. Op de voorkant zie je een rode Piaggio een kronkelende weg een berg oprijden.

Het boekje vertelt het verhaal van Anton en Marieke. Beiden eind vijftig, begin zestig. Beiden hebben een eerdere relatie achter de rug, met kinderen als gevolg. Lidy is de zus van Anton en vriendin van Marieke en deze gemeenschappelijkheid brengt Marieke en Anton samen op de verjaardag van Lidy. Daar ontstaat een onhandig geformuleerde afspraak om samen naar Italië te gaan, een Piaggio te kopen en terug te rijden naar Nederland.

Het begin van het verhaal is wat langdradig en voorspelbaar. Het begint met het beschrijven van de levens van Anton en Marieke. Beiden gescheiden met kinderen en ‘op zoek’. Het is redelijk mijlenver duidelijk dat beiden iets met elkaar gaan doen. De enige vraag is dan nog hoe. Dat blijkt dus via Lidy te lopen. En dat bij elkaar komen duurt relatief lang. Te lang.

Daarna wordt het beter. Marieke en Anton stappen op de trein naar Milaan, kopen een Piaggio en rijden terug naar Nederland. Het wordt een tocht vol hindernissen. Ze worden regelmatig bijna van de weg gereden. De Piaggio gaat kapot. En wordt weer gerepareerd. Eenmaal in Nederland besluiten ze schuchter om elkaar te blijven zien en ook tochtjes te blijven maken. Een happy end.

Groen (de Smet) borduurt voort op de thema’s van zijn eerdere boeken over mensen op leeftijd die nog volledig in het leven blijken te staan en waarbij de confrontatie met het ‘normaal gangbare’ komische situaties oplevert.

De hoofdpersonen van dit verhaal ‘break-away’ van hun patronen die ze in vele jaren hebben opgebouwd en gevolgd. Net als de hoofdpersonages van zijn eerdere boeken. Zo is Anton vele, vele, vele lange jaren werkzaam geweest in de schoenen branche. Hij heeft het geschopt tot chef verkoper. Een plots ontslag is voor hem aanleiding om de dingen te doen die hij altijd had willen doen. In zijn geval een Piaggio kopen en door Europa trekken. De optie om zo’n ding in Nederland te kopen (want dat kan ook - checked) komt niet voor. Maar daar gaat het dan ook niet over in dit boek. Het is het gegeven om de dingen te doen die je altijd had willen doen in je leven. Om uit oude patronen te breken. Om af te wijken van gebaande paden. Om voor de vrijheid te gaan en daarbij de grenzen op te zoeken. Marieke, die zo haar eigen motieven heeft, vergezelt hem.

Ze vertrekken uit Milaan en belanden uiteindelijk in de Alpen. De Piaggio gaat maximaal met zo’n 20 kilometer, maximaal, berg-op. Marieke blijkt hoogtevrees te hebben dus staat doodsangsten uit. Anton geniet en voelt zich verantwoordelijk voor Marieke tegelijkertijd. En dan glijden ze de Alpen uit. Een gevoel van gelukzaligheid daalt in: ‘En inderdaad reden ze niet lang daarna over een vriendelijk weggetje, met af en toe een flauwe bocht, door een lieflijk landschap. Marieke stak haar hoofd door het raampje en liet de wind door haar haren blazen.’

En dat is, wat mij betreft, waar dit geschenk der boeken over gaat. Je dromen volgen. De grens opzoeken en uit het leven halen wat er in zit. Optimistisch; wat je er verder ook van gaat vinden.