Lezersrecensie
Het landschap en de bewoners
Kinsky, Esther
Rombo/Esther Kinsky; vertaald door Josephine Rijnaarts.- Eerste druk, Amsterdam: Uitgeverij Pluim, augustus 2022.- 245 pagina's: illustraties; 20 cm.
Vertaling van: Rombo.- Berlin: Suhrkamp, 2022.
ISBN 978 94 93256 86 6
Esther Kinsky is een favoriete auteur. Ze schrijft steeds over landschap en de mensen die er wonen. Italië was een eerdere bestemming, en dan de landelijke, bergachtige streken ten Oosten van Rome. Dit keer is het Friuli, waar bergdorpen in 1976 een aantal aardbevingen meemaakten. Kinsky heeft gesproken met een aantal inwoners of mensen die na hun vertrek uit de streek weer terugkeerden. Zij delen hun herinneringen aan de traumatische gebeurtenissen met haar. Behalve een beschrijving van de bevingen en wat zij op dat moment aan het doen waren, komen in die gesprekken ook de dorpse samenleving, de maatschappelijke verhoudingen en het samenleven met buren aan bod. Ik denk dat Kinsky heel gerichte vragen heeft gesteld, waardoor dit genuanceerde beeld heeft kunnen ontstaan. Zij deelt die gesprekken op in verschillende hoofdstukken die geordend zijn in de chronologie. Dus ook wat er tussentijds, tussen de bevingen in gebeurde. Wie er vertrok, wie hielp met de wederopbouw, hoe er werd aangekeken tegen de geitenhoeder die zich met bijna niemand bemoeide (behalve met de jongen uit het gebroken gezin, wiens moeder in Duitsland was gebleven) en die er ook een beetje uit lag. Gaandeweg krijg je ook een sociologisch getint beeld van de mores en gewoonten in het dorp. Ik vind het fantastisch hoe EK dit steeds doet. Er ontstaat een verhaal in een mengeling van observatie, diep erin duiken met medeleven en een melancholieke sfeer. Een droefheid vermengd met gelatenheid die het leven in de streek inkleurt.
Heel mooi en waarachtig.
Rombo/Esther Kinsky; vertaald door Josephine Rijnaarts.- Eerste druk, Amsterdam: Uitgeverij Pluim, augustus 2022.- 245 pagina's: illustraties; 20 cm.
Vertaling van: Rombo.- Berlin: Suhrkamp, 2022.
ISBN 978 94 93256 86 6
Esther Kinsky is een favoriete auteur. Ze schrijft steeds over landschap en de mensen die er wonen. Italië was een eerdere bestemming, en dan de landelijke, bergachtige streken ten Oosten van Rome. Dit keer is het Friuli, waar bergdorpen in 1976 een aantal aardbevingen meemaakten. Kinsky heeft gesproken met een aantal inwoners of mensen die na hun vertrek uit de streek weer terugkeerden. Zij delen hun herinneringen aan de traumatische gebeurtenissen met haar. Behalve een beschrijving van de bevingen en wat zij op dat moment aan het doen waren, komen in die gesprekken ook de dorpse samenleving, de maatschappelijke verhoudingen en het samenleven met buren aan bod. Ik denk dat Kinsky heel gerichte vragen heeft gesteld, waardoor dit genuanceerde beeld heeft kunnen ontstaan. Zij deelt die gesprekken op in verschillende hoofdstukken die geordend zijn in de chronologie. Dus ook wat er tussentijds, tussen de bevingen in gebeurde. Wie er vertrok, wie hielp met de wederopbouw, hoe er werd aangekeken tegen de geitenhoeder die zich met bijna niemand bemoeide (behalve met de jongen uit het gebroken gezin, wiens moeder in Duitsland was gebleven) en die er ook een beetje uit lag. Gaandeweg krijg je ook een sociologisch getint beeld van de mores en gewoonten in het dorp. Ik vind het fantastisch hoe EK dit steeds doet. Er ontstaat een verhaal in een mengeling van observatie, diep erin duiken met medeleven en een melancholieke sfeer. Een droefheid vermengd met gelatenheid die het leven in de streek inkleurt.
Heel mooi en waarachtig.
1
Reageer op deze recensie
