Een lange zomer in Thessaloniki

Recensie van:
Een lange zomer in Thessaloniki
Auteur: Marlies Vaz Nunes
Wijze van lezen: paperback via FB Boekentoer o.l.v. Attie Dotinga
Cover en achterflap:
De foto van het vliegveld in Thessaloniki geeft me een gevoel dat ik op onderzoek uit wil gaan en alles van deze plaats wil leren kennen. Het zachte blauw van de lucht geeft een fijn gevoel. De teksten in het Grieks maken me nieuwsgierig naar de betekenis. Net als de titel van het boek. Ook de informatie op de achterflap nodigt uit tot lezen. Deze geeft niet teveel weg van het verhaal. Interessante achtergrond informatie over de auteur. Ook het verhelderende voorwoord van de auteur is prettig.
Genre: roman
Uitgeverij: Amazon Fulfillment Poland Sp. Z o.o., Wroclaw
Het verhaal:
De pas gepromoveerde, dertigjarige bioloog Lena is niet gelukkig met haar leven. Ze is meer dan een jaar werkloos, nog altijd single en hoewel ze al tien jaar op zichzelf woont, komt ze niet los van haar ouders: een vader die haar kleineert en een moeder die haar teveel bemoedert. Dan krijgt ze bericht dat ze een halfjaar in het Griekse Thessaloniki onderzoek kan doen aan spintmijten(klein diertje dat eruitziet als een minuscuul groen, rood of geel spinnetje dat leeft van plantensappen en daarin spinsels aanlegt, waardoor de planten aangetast worden) , waar ze ook mee heeft gewerkt voor haar promotie. Opgelucht om een langere tijd verlost te zijn van haar ouders, vertrekt ze vol goede moed. Ze voelt zich snel thuis in deze warme, hartelijke stad. Ze krijgt een kamer in een studentenhuis, ontmoet een groep studenten met wie ze veel optrekt en ze wordt verliefd op Yorgos. Haar leven keert zich ten goede. Toch loopt niet alles op rolletjes. En dan komt ook nog eens haar moeder twee weken bij haar logeren.
Mijn leesbeleving:
Toen ik begon te lezen kon ik mij gelijk goed identificeren met Lena. Mijn ouders wilden en willen mij ook altijd behoeden voor de grote boze wereld. Ik ben altijd hun zorgenkindje geweest. Veel te vroeg geboren en op zeer jonge leeftijd NAH. Toen ik trouwde en kinderen kreeg werd dat iets minder. Maar ik herken dat beklemmende en verstikkende gevoel dat Lena ervaart maar al te goed. Het komt voort uit liefde weet ik nu zelf als moeder maar beter is het om je kinderen hun vleugels zelf te laten uitslaan. Knap dat Lena zelf deze situatie ombuigt door naar het Griekse Thessaloniki af te reizen voor haar onderzoek naar spintmijt. Ik vond dat de auteur dat uitmuntend en leerzaam uitgelegd heeft. De schrijfstijl is zeer beeldend. Je kijkt door de microscoop mee tijdens de onderzoeken van Lena. Doordat mijn man in de glastuinbouw werkte wist ik van natuurlijke bestrijding van spintmijt door roofmijten. Toen vond ik dat al interessant. Om zonder vergif planten weer gezond te maken. Het enthousiasme voor haar werk werkt aanstekelijk. Zo mooi, emotioneel bijna, dat Lena haar weg zo goed kan vinden in Thessaloniki met voor haar vele vreemde mensen. Dat ze doorzet om de taal te leren. Gaaf dat er ook betekenissen van Griekse woorden in het verhaal opgenomen zijn. Maar dat Lena ondanks al haar pogingen om erbij te horen, om ook een levensgezel te krijgen zoveel leed en tegenslag moet verwerken dat deed mij veel pijn. Fantastisch vond ik het dat haar moeder bij haar in Griekenland schuchter was en zich verbaasde over de zelfstandige en vrijgevochten houding van Lena. Zo mooi dat Lena opbloeide. De onderwerpen boven de hoofdstukken vond ik verhelderend en prettig. De plot was onverwacht maar achteraf verklaarbaar. Mooi dat alle gedachten, ontwikkelingen en worstelingen van Lena dan samen komen. Alle karakters zijn geloofwaardig uitgewerkt. Je bevindt je echt in Griekenland. Ik ben er nog nooit geweest maar ik heb een goede indruk gekregen.
Mijn mening:
Ik vind de opbouw geloofwaardig, de schrijfstijl beeldend, de karakter uitwerking prima de karakters komen daadwerkelijk tot leven op het papier, ook is het verhaal interessant en leerzaam, de toewerking naar de plot is prima en de plot is logisch.
Ik vond dit verhaal een fijne kennismaking met de schrijfstijl van Marlies Vaz Nunes. Ik wil zeker meer van haar lezen.
Voor dit verhaal geef ik 5 sterren.
Het heeft me geraakt alsof ik Lena heel goed heb leren kennen. Moeilijk om het boek nadat ik het gelezen had dicht te moeten doen.