Tranen van een Feniks

Recensie van:

Tranen een van een Fenix

Zoektocht naar verbinding

Blz. 263:

Dit is het! Het wordt niet anders. Het wordt niet beter. Het wordt niet slechter. Dit is gewoon mijn leven. Ik hoef niets te leren. Ik hoef niets te doen. Ik hoef ook niets te begrijpen. Het maakt ook niet uit waar ik heen ga. Het leven gaat met mij mee. Het kan niet anders, niet bij mij. Ik ben geen zwaan die sterft als haar partner doodgaat. Ik ben ook geen merel en ook geen valk. Ik ben een Feniks!

Vertaling naar het Tsjechisch via Google Translate:

To je ono! Nebude tomu jinak. Už to nebude lepší. Horší už to nebude. Tohle je prostě můj život. Nemusím se nic učit. Nemusím nic dělat. Taky nemusím ničemu rozumět. Je jedno, kam půjdu. Život jde se mnou. Není jiná cesta, ne se mnou. Nejsem labuť, která zemře, když zemře její druh. Nejsem ani kos, ani sokol. Jsem Fénix!

Auteur:

Ema Šindelářová Ema (1966) is geboren in Tsjechië en woont sinds 1991 in Nederland. Dat ze niet in haar moedertaal schrijft, is een grote uitdaging voor haar. Het bijzondere is dat het wel zo een eigen stijl krijgt die durft te spelen met de regels. Eerder verscheen van haar hand 'Dagboek van Mojo, Tweevoeters zijn stom', waar ze op speelse wijze in de huid van een kat dook.

Wijze van lezen:

Paperback gekregen via Boekentoer lezen en recenseren van onbekende auteurs o.l.v. Attie Dotinga

Uitgeverij: Ambilicious

Genre: roman (waargebeurd)

Cover:

Je ziet een vrouw op de rug in een vuurrode jurk die een been vrij laat. In haar hand rode pumps. Haar haren zwaaien heen en weer in haar gezicht. Is ze vol vertrouwen en blij of is ze angstig en op de vlucht? Wie is zij?

De tekst en subtekst zijn in mooi lettertype geplaatst. De cover maakt nieuwsgierig.

Flaptekst:

Maakt nieuwsgierig, is spannend en vol vuur. Nodigt nog meer uit tot lezen. Auteursfoto en info is een zinvolle toevoeging.

Mooie tekst: blz. 35:

Ze wist niet dat loslaten zoveel pijn deed. Iemand met wie je zo één was, wil eruit. Die wil is zo sterk dat je het niet tegen kunt houden. De bevalling g is een pijnlijk en natuurlijk proces van loslaten dat kun je niet stoppen. Emma wist toen nog niet dat je, met het doorknippen van de navelstreng, je kind kwijtraakt. En dat je toch voor de rest van je leven moeder blijft, hoe ver je kind dan ook is. Eerst ligt ze nog op je buik en aan je borst, dan in haar kleine bed naast je, dan leert ze kruipen en kruipt weg, totdat dat ook niet snel en ver genoeg gaat en dan wil ze lopen. Ze doet eerst kleine pasjes en dan rent ze met grote passen steeds verder van je weg, steeds sneller en steeds verder, weg, weg! Je laat haar los omdat je van haar houdt. Je laat los en lacht haar toe. Door je tranen heen glimlachen je ogen en al doet het pijn, je zou niet anders willen. Dat is de natuur. Dat is de cyclus van het leven. Dat zijn de seizoenen. Voor Emma is de herfst begonnen. Haar kinderen wonen niet meer bij haar: ze zijn uitgevlogen, haar prachtige drie

Het verhaal:

Tranen van een Feniks, zoektocht naar verbinding In haar zoektocht naar verbinding ontpopt in Emma een Feniks die in zachtheid haar mannetje weet te staan. Mannen, cultuurverschillen stapelen zich op. In Emma laait het vuur op dat zij vurig in de tango van zich afdanst. In de dans van het leven laat zij zich verleiden, groeit ze in haar moederschap, worstelt ze met haar roots in twee landen, bijt ze van zich af tot een innerlijke rust tranen van liefde laat vloeien. Wervel samen met Emma, voel de kracht van het kind Emička in haar en ontdek of haar tranen drogen.

Mijn leesbeleving:

De auteur neemt je in dit boek mee op reis door haar leven. Doordat het zeer  beeldend geschreven is zie je het hele verhaal voor je. Doordat ik in beelden denk komt het verhaal in geur, kleur en smaak bij mij binnen. Dan weer is het een verhaal van passie, lust en liefde om dan weer om te slaan in een hartverscheurende leegte, een diepe eenzame innerlijke pijn en alsof je de hoofdrol hebt in je eigen horror show.

Hoofdpersonage Emma sloot ik gelijk in mijn hart. Diep respect voor de bewonderingswaardige manier waarop zij haar diepste zielenroerselen deelt met haar lezers. Als haar onrecht werd aangedaan dan huilde ik met haar mee en wilde ik haar een troostende knuffel geven. Als ze kwaad was brulde en kolkte het ook in mij. Als ze ten diepste lief had dan voelde ik dat tot in mijn tenen gloeien. Als de ijskoude tengels van de angst haar grepen dan wilde ik naast haar zitten.

Niemands leven gaat over rozen. Ook dat van Emma niet. Haar levensverhaal is naast tragisch, komisch en indrukwekkend ook leerzaam, sprankelend en verfrissend. Ook de Tsjechische woorden vond ik als taalliefhebber geweldig. Dat de auteur moeite heeft met de Nederlandse taal daar heb ik niets van gemerkt en anders stoorde ik mij daar niet aan. Het verhaal dat verteld werd was zo krachtig en kwalitatief goed. Ik heb nieuwe ervaringen opgedaan.

Ik voel me vereerd dat ik dit verhaal mocht lezen. Bedankt Ema!

Ook haar verhaal over Mojo de kat is een aanrader. Ik mocht het lezen met de leesclub van Ambilicious.

Mijn mening:

Ik geef 5 sterren.

Dit verhaal bevat diepgang, blijdschap, naastenliefde, passie, leerzame levenslessen, je kwetsbaar op leren stellen, je leren openstellen voor de behoeften van je dierbaren, humor, levendigheid, herkenbare gitzwarte diepe dalen maar daarna ook door je innerlijke kind te troosten die weg omhoog naar het licht.

Een aanrader voor eenieder die op reis wil door zijn of haar psyche en lichaam. Om troost en heling te ontvangen. Om te leren en te weten dat je niet alleen bent als je wereld een horrorshow lijkt. Laat je leven niet regisseren maar wees je eigen regisseur!