Vermakelijk, vlot lezend verhaal

Freida McFadden, schreef al meerdere succesvolle psychologische thrillers. Als arts is ze gespecialiseerd in hersenletsel en werkt hierin nog 1 à 2 dagen per week. Het helpt haar om medische scenario’s nauwkeurig te beschrijven in haar boeken. Ze brak internationaal door met De hulp-serie. Voor haar boeken ontving zij meerdere prijzen. McFadden staat bekend om haar boeken waarin geen expliciet geweld of seks in terug te vinden is. Wel staan ze vol controversiële onderwerpen. Op haar website freidamcfadden.com heeft zij een lijst gemaakt, waar spoilers over de boeken terug te vinden zijn, zodat we zelf kunnen beoordelen of deze geschikt zijn voor onszelf of onze kinderen.

Hoe zijn vrouwen te helpen die zich afhankelijk opstellen van hun man? Voor de geëmancipeerde vrouw is dit een schrikbeeld. De overheid stimuleert meisjes aan hun toekomst te denken door te studeren en te blijven werken als er kinderen zijn. Een opgave die niet altijd even makkelijk is en niet voor iedereen is weggelegd.

In Lieve Debbie zorgt onze protagonist Debbie voor het huishouden en is vervreemd van zichzelf en haar gezin. Ze schrijft parttime voor een lokale krant. ‘Lieve Debbie’, een column die zij schrijft, doet ze graag. Denk daarbij aan een soortgelijke rubriek ‘Lieve Mona’, een brievenrubriek in het tijdschrift Story, waar vrouwen om raad konden vragen over hun relatie. Ze voelt zich ondergewaardeerd en onbegrepen. Dat ze daar zelf een rol in heeft, komt ze langzaam achter op het moment dat er van alles mis dreigt te gaan in haar omgeving. Haar man Cooper is om de haverklap afwezig. “Het is niet de eerste keer dat hij op die manier is verdwenen. Altijd met een excuus.” Wat volgt is een reeks niet te stoppen gebeurtenissen waar we soms hartelijk om kunnen lachen, maar ook om fronzen.

Het verhaal wordt verteld vanuit wisselende perspectieven. We volgen Debbie, Cooper en Harley die ieder een geheim met zich meedragen. McFadden heeft intrigerende personages geschetst, waarbij Debbie de meest opvallende is. Ze is een echte probleemoplosser. “Mijn brein moet gestimuleerd worden.” Uit nieuwsgierigheid en verveling onderneemt ze dingen, waarbij ze een grens overgaat. Cooper worstelt met zichzelf en durft niet goed te zeggen waar het op staat. Hij houdt niet van technologie en is niet ambitieus. Hij liegt uit angst het respect van zijn vrouw te verliezen die hij een genie vindt. Ze is goed in alles wat ze aanpakt. Hun twee dochters zijn echte tieners die zich in zichzelf terug trekken en niet over hun problemen in de omgang met andere mensen praten. Allemaal leven ze in hun eigen wereldje, maar evolueren in de loop van het verhaal. Al met al krijgen we een goed beeld van het gezinsleven en de buurt waarin Debbie en haar gezin wonen. Het kan niet anders dan dat we sympathie voor haar krijgen als we erachter komen, waardoor ze de vrouw is geworden die ze is. Het is leuk om te lezen hoe de auteur diverse hints weet te geven naar voorspelbare voorvallen die dan toch onverwacht komen.

Lieve Debbie is een vermakelijk en vlot lezend verhaal dat op het einde een hele bijzondere, verrassende plottwist bevat.