Lezersrecensie
Tja, er gebeurde wel eens wat....
De titel van deze recensie verwijst naar de titel van het boek. Zelden heb ik een titel gezien die zo niet de lading dekt als deze. Ach ja, er gebeurde van alles, maar....
Alsof het over het algemeen wel mee viel.
Kristien Hemmerechts, behoeft zij nog een introductie? Ik geloof het niet. De schrijfster leidt een rijk, bewogen en turbulent leven. Hoe vat je ruim 60 jaar levensgeschiedenis samen in een boek van ruim 300 bladzijden? Wel, door er impressionistisch over te schrijven.
Ja, ze heeft een psychiatrisch ernstig zieke zus. Hoe is dat voor de jongere zus Kristien? Ze trokken altijd veel met elkaar op. De schrijfster heeft de ontwikkeling van de ziekte van Veerle van zeer nabij meegemaakt. Kristien schrijft er niet echt feitelijk over. Ze schetst de situaties, de gevoelens, de herinneringen en al wat het oproept. De lezer denkt, voelt en stelt er zich van alles bij voor.
Hoe schrijf je over het verlies van twee kinderen, nog voor de bloei van hun leven? En wat dat betekent voor de zus die een paar jaar ouder is? Dat lukt moeder Kristien omdat ze beschikt over het instrument taal, gereedschap dat ze virtuoos gebruikt.
Ze heeft ouders met sterke persoonlijkheden die een hechte band hadden. Hoogopgeleide ouders met uitgesproken meningen. Ze komen overal in het boek tevoorschijn maar ik vermoed dat Hemmerechts nog wel een boek zal wijden , speciaal aan hen.
Drie levenspartners, van de een gescheiden, de tweede overleden en de derde volop bloeiend. Genoeg om over na te denken en te schrijven. De schrijfster doet dat voortdurend. Meedogenloos onderzoekt zij zichzelf zonder er dramatisch over te doen.
Hoe is het om de diagnose kanker te krijgen? Ik heb geen idee maar dankzij Hemmerechts begin ik te vermoeden dat dat van zeer grote betekenis is en een loodzwaar stempel drukt op je leven. En dan moet je je ook nog zien te verhouden tot de reacties van de mensen om je heen.
Kristien Hemmerechts is een impressionistische schrijfster en ik heb haar schilderijen zeer geboeid bekeken, er veel in ontdekt, er veel bij gevoeld.
Zij onderwerpt zich voortdurend aan zelfschouwing, zelfreflectie, zelfkritiek. Zelfspot is haar niet vreemd en nooit zal ze zichzelf belangrijk maken, zich op iets laten voorstaan. Haar autobiografische boeken zullen voor haarzelf ongetwijfeld van grote therapeutische waarde zijn.
Kristien Hemmerechts is een schrijfster naar mijn hart.