Orïsha 2- Vrees en Wraak

In dit tweede deel van de Orïsha trilogie hebben Zélie en Amari het onmogelijke voor elkaar gekregen - ze hebben de magie teruggebracht naar het koninkrijk Orïsha, waar Zélies volk (de maji) wordt onderdrukt door een wrede heerser. De krachten die daarbij vrijkwamen waren alleen zo groot, dat niet alleen zijzelf, maar ook hun tegenstanders hun magische krachten hebben teruggekregen. Zélie en Amari proberen om Amari op de troon te krijgen, maar of dat lukt...

Nu ze Inan voor dood hebben achtergelaten zijn ze vooral bezig met overleven en zijn ze heel erg op elkaar aangewezen. Al snel ontstaan er spanningen tussen Zélie en Amari, door vele meningsverschillen en verschillen in hun opvoeding/jeugd. Amari ondervindt steeds meer tegenstand, terwijl Zélie af en toe gewoon echt enorm met zichzelf bezig is en zichzelf zielig vindt. In dit deel had ik af en toe zelfs een beetje medelijden met Amari, die vaak alles over zich heen kreeg en ergerde ik mij soms flink aan Zélie, die vooral heel veel zelfmedelijden had. Zélie en Amari raken hierdoor ook steeds meer van elkaar vervreemd, wat ik persoonlijk erg jammer vond.

...."Ik probeer niet aan hem te denken. Maar als ik dat wel doe, hoor ik de zee. Toen ik die voor het eerst in mijn leven hoorde was ik samen met baba. De eerste keer dat ik het zeewater voelde."
...Ik had geen idee hoe de zee eruit zag en wist niet welk onbekend wonder in dat lied besloten lag. Ik wist alleen dat ik erheen moest. Het was alsof ik een ontbrekend deeltje van mijn ziel in de golven zou vinden...""
...Er stroomde magie door het water. Het was de eerste magie die ik voelde nadat de handlangers van de koning mijn moeder hadden gedood." ..."Op dat moment realiseerde ik me dat, nu mama niet meer leefde, we elkaar nog hadden. We konden samen alles overleven. Maar nu..."

Dit verhaal gaat wel echt verder en er wordt zeer weinig teruggeblikt op het eerste deel, dus in het begin had ik eventjes moeite om het verhaal weer op te pakken. Maar mede dankzij de prachtige schrijfstijl zit je er wel weer zo in. Het verhaal wordt afwisselend vanuit het oogpunt van Zélie, Amari en Inan geschreven, wat weer zorgt voor voldoende afwisseling en spanning in het verhaal. Er is een hele goede plottwist, die ik niet zo gauw aan had zien komen. Ik kijk in ieder geval uit naar het laatste deel van deze trilogie.