Sprookjes die mysteries verhelderen

Amanda Block heeft een master in creatief schrijver. Ze laat zich inspireren door mythen en sprookjes. Vanuit deze inzagen weet ze nieuwe en originele verhalen te creëren. Ook bij De verloren verteller is dit de basis aangezien er maar liefst 7 sprookjes in verwerkt zijn. Dit boek is haar debuut.

Rebecca heeft haar vader Leo Sampson niet meer gezien sinds ze 6 jaar is. Ze kan zich hem zelfs nog amper herinneren. Hij was eerder een kindertelevisiester die door iedereen geliefde was. Dan is er een journalist die Rebecca benadert om info in te winnen. Ze begint rond te snuffelen in hun geschiedenis en probeert de verblijfplaats van Leo te vinden. Opvallend is dat de omgeving en de familie hem liever doodzwijgt. Waarom is dit? Rebecca wordt nieuwsgierig en wilt ook antwoorden op vragen krijgen. Ze krijgt een boek in handen met zeven sprookjes die geschreven zijn door Leo. Via deze verhalen krijgt ze meer inzicht in hem en via het verleden kan ze ook stilaan het heden invullen.

Het verhaal begint traag en neemt zijn tijd. Eenmaal wanneer de sprookjes in het verhaal komen is er meer mysterie en wist het verhaal mij te pakken. Ik werd zo nieuwsgierig naar wie Leo nu precies is waardoor ik dit boek snel uit wou hebben. De sprookjes voelen herkenbaar aan maar zijn toch origineel. Ik vind het erg knap hoe Block de sprookjes heeft kunnen verweven in het oorspronkelijke verhaal. Dit wijst op een knap staaltje schrijverschap en het goed uitdenken van haar verhaal.

Een magisch verhaal dat je doet dromen en dat hoop brengt. Anderzijds is het ook met momenten een deprimerend verhaal met mentale problemen. Een zoektocht naar de waarheid en vergeten herinneringen. Block weet prachtig de vader-dochter-relatie weer te geven waarbij Rebecca het gevoel van verlatenheid later kan ombuigen naar enig begrip.