Intiem verhaal over moederliefde

Helen Fisher woont in Suffolk. Ze studeerde psychologie en ergonomie aan de universiteit. Ver weg, dichtbij is haar debuutroman.

Faye is een gelukkige vrouw. Met haar man Eddie heeft ze 2 dochters. Faye heeft op 8-jarige leeftijd haar moeder verloren. Ze groeide sindsdien op bij haar zachtaardige buren maar het gemis van haar moeder is altijd gebleven. Wanneer Faye een oud kookboek van haar moeder vindt gebeurt er iets vreemd. Ze reist ineens terug in de tijd naar de periode waar haar moeder nog in leven is. Nu heeft Faye zelf de kans om tijd met haar door te brengen maar deze tijd is wel ten koste van haar gezin nu.

Dit verhaal spreekt volgens mij tot de verbeelding van vele mensen die iemand belangrijk moeten missen. Hoe zou het zijn als je terug in de tijd kon gaan.. Dit gegeven is naar mijn gevoel met veel respect en emotie vormgegeven in dit verhaal. Fisher kan goed omschrijven welke gevoelens Faye ervaart en met welke vragen of bedenkingen dat zij zit. Dit voelt erg oprecht en realistisch aan waardoor dit verhaal bij mij wel een gevoelige snaar kon raken. Ik kon mij goed inbeelden hoe dit voor mij of mijn eigen dochter zou aanvoelen waardoor er af en toe wel eens een traantje ontsnapte tijdens het lezen. Wel mis ik nog wat meer context in het ‘heden’.

De schrijfstijl is vlot en aangenaam. Het verhaal leest makkelijk door en vooral Faye en haar moeder krijgen veel ruimte als personage. Zijpersonages mogen nog wat meer ruimte krijgen. Welk effect heeft Faye haar verleden en het tijdreizen op het hier en nu en op haar gezin? Dit mocht wat mij betreft nog wat meer belicht worden. Het einde vormt een krachtig einde van een mooi en intiem boek.

Een fragiel verhaal over moederliefde en het verleden dat je doet nadenken.