Assepoester in een science fiction-jasje

Cinder is een hertelling van het bekende sprookje Assepoester voor jongvolwassenen met een stevige dosis science fiction. Marissa Meyer doopt Assepoester om tot Cinder, een cyborg die leeft in Nieuw-Beijing. Doordat ze een cyborg is, wordt ze gezien als tweederangsburger. Dat ze dan ook nog eens bij haar stiefmoeder woont die haar behandelt als een stuk vuil, maakt haar leven er niet makkelijker op. Ook circuleert er een dodelijk virus over de wereld dat verschrikkelijk veel slachtoffers maakt. Wanneer prins Kai de hulp van Cinder inroept om iets te repareren, wordt Cinder ongewild betrokken in een intergalactische strijd.

Het is altijd leuk om een geliefd kindersprookje als jongvolwassenen opnieuw te kunnen lezen in de vorm van een hertelling. Jammer genoeg loop je dan echter snel het risico dat de hertelling voorspelbaar wordt. Je weet als lezer namelijk wat er gebeurt in het originele sprookje en weet dus ook al wat je in de hertelling moet verwachten. Tijdens het lezen van Cinder was dat niet anders. De oranje auto is duidelijk van mijlenver al een verwijzing naar de pompoen en vanaf pagina één weet je al wat het glazen muiltje zal voorstellen. Ook de plottwists die niet overgenomen zijn uit het sprookje, zijn redelijk voorspelbaar. Toch blijft het als lezer aangenaam om te lezen.

De schrijfstijl van Marissa Meyer is fris en vlot en leest erg makkelijk. Ook stelt ze haar hoofdstukken redelijk kort op en doet ze ze vaak eindigen in een soort van cliffhanger. Dat maakt dat dit boek moeilijk neer te leggen is en je als lezer steeds wilt weten wat er verder zal gebeuren.

Ik moet er wel bij vermelden dat de belevenis van dit boek bij mij een extra dimensie heeft gekregen doordat ik het las tijdens de coronacrisis. Het gepraat over een dodelijk virus, een vaccin dat ze hopelijk zoeken en quarantaineruimtes klonk mij maar al te bekend in de oren. Wanneer ik dus naar het nieuws keek en de feiten over het Coronavirus hoorde, moest ik onbewust steeds denken aan Cinders wereld.

Ondanks de enge link met de realiteit blijft het toch een fictief boek en dat is vooral duidelijk door de stevige science fiction-insteek. Ik ben redelijk nieuw op het vlak van science fiction, maar vond dit een aangenaam punt om met dit genre te beginnen. Na de Lunar chronicles, waar Cinder deel één van is, wil ik zeker meer science fiction gaan lezen. Zeker een aanrader dus als je eens wat science fiction wilt proberen te lezen, maar niet onmiddellijk weet waar te beginnen.