Roodkapje in een ander kapje

Na Cinder slaagt Marissa Meyer om het bekende sprookje van Roodkapje in een science fiction jasje (of zeg ik beter kapje ...) te steken. Scarlet, Meyers versie van Roodkapje, is het hoofdpersonage in het gelijkaardige boek. Ze is een jongedame die op de boerderij van haar grootmoeder ergens in Frankrijk leeft. Aan het begin van het boek is haar grootmoeder al een tijdje verdwenen. Iedereen rondom haar zegt dat de verwarde en gestoorde oma gewoon weggelopen is en er dus niks aan de hand is. Scarlet gelooft dat echter niet en vermoedt dat er meer aan de hand is. In haar zoektocht naar haar grootmoeder komt ze in aanraking met Wolf. Speelt hij de rol van de wolf in het sprookje of is zijn rol toch uitgebreider? En wat als ze tijdens haar zoektocht verwikkeld raakt in een groter probleem, een waar ook Cinder bij betrokken is?

Net als het eerste boek is deze hertelling een beetje voorspelbaar. Als je het oorspronkelijke sprookje kent, zal je ook grotendeels weten wat in deze versie gebeurt. Wel wijkt Marissa Meyer in deze versie iets verder af van het origineel. De grote lijnen komen overeen, maar er zijn toch enkele grote verschillen. In het originele sprookje woont Roodkapje bijvoorbeeld niet bij haar oma en hier net wel. Ook enkele andere scènes, zoals de scène waarin Roodkapje verleid wordt om bloemen te plukken, ontbreken. Ze missen echter niet en zouden misplaatst aanvoelen in deze versie. Als lezer hoop je ook dat het verhaal niet loopt zoals je verwacht, wat voor een sprankeltje extra spanning zorgt. Je wil niet dat Wolf is wie je vermoedt dat hij is.

Niet alleen doordat Marissa Meyer durft af te wijken van het origineel, maar ook de afwisseling van verschillende verhaallijnen maakt dat dit boek minder voorspelbaar aanvoelt dan het eerste deel uit deze reeks. We volgen hier namelijk niet alleen Scarlet in haar zoektocht, maar ook het verhaal van Cinder wordt verdergezet. Op een gegeven moment versmelten die verhaallijnen ook met elkaar en vanaf dat moment nemen we even afscheid van de hertellingen en gebruikt Marissa Meyer enkel haar eigen verbeelding om het verhaal verder te zetten.

Scarlet was voor mij niet het meest aangename personage om over te lezen. In het sprookje is Roodkapje een naïef en jong meisje dat misschien iets te goedgelovig is. Scarlet lijkt niks op dat meisje. Ze heeft een kort lontje, is koppig en lost graag problemen op met geweld. Daardoor was ze niet het leukste personage om over te lezen, maar uiteindelijk wist ze me wel te overtuigen. Al blijf ik toch meer favoriet van Cinder.

Marissa Meyer weet met dit tweede deel het verhaal van Cinder verder te zetten en tegelijkertijd een heel tweede verhaal te ontwikkelen dat bijna even interessant is als het eerste. Als lezer zit je vaak op het puntje van je stoel en wil je per se verder lezen. Voor wie twijfelde om aan deze reeks te beginnen: deel één was een aanrader, maar deel twee is dat zeker ook!