Weer een prachtig deel in deze mooie serie!

Tot nu toe heb ik alle boeken in De Verloren Dochters-serie van Soraya Lane gelezen. Ik ben dan ook groot fan van deze (deels) historische romans die zich iedere keer in een ander land afspelen. Toen ik een berichtje kreeg of ik het nieuwste deel in de serie zou willen lezen, was mijn antwoord dan ook meteen duidelijk: JA! De Noorse Dochter is weer een prachtige roman die ik beoordeeld heb met 4 sterren.

Charlotte woont en werkt in London als chef-kok. Ze heeft haar dromen en carrière altijd prioriteit gegeven en heeft daarmee de pijn uit haar jeugd in Noorwegen op afstand gehouden. Dan krijgt ze een geweldige kans in Noorwegen en besluit Charlotte dat het tijd is om haar verleden onder ogen te komen. Als ze dan ook nog Harrison ontmoet, een knappe architect die haar meteen intrigeert, worden de redenen om te blijven steeds sterker. Hoewel Harrison meer geheimen blijkt te hebben dan hij prijsgeeft…
Het kistje dat Charlotte krijgt, is van haar overgrootmoeder Amelie, die in een hospice verblijft. Samen met haar oma ontdekt Charlotte de intrigerende familiegeschiedenis van Amelie en daarmee zichzelf.

Charlotte had een droom: chef-kok worden. Tegen de wens van haar vader in, die liever had gezien dat ze geneeskunde was gaan studeren, besluit Charlotte haar eigen pad te volgen. Ze is succesvol en werkt keihard, maar heeft daarnaast weinig sociale contacten. Ondanks alles wat er vroeger gebeurd is, heeft Charlotte wel goed contact met haar oma in Noorwegen. Als ze de kans krijgt om weer in Noorwegen te gaan werken, overweegt ze dit dan ook serieus. Vanuit London neemt ze het kistje mee dat ze van Mia heeft gekregen. Bijzonder aan dit boek is dat Amelie, die de spullen in het kistje heeft gestopt, nog leeft en daardoor zelf haar verhaal kan vertellen. Dit maakt dat er iets minder mysterie in het verhaal zit, Charlotte hoeft weinig zelf uit te zoeken, maar dit maakt het verhaal niet minder meeslepend.

Wat ik sterk aan dit deel vond, is de duidelijke overeenkomst die Charlotte in het heden en Amelie in het verleden met elkaar hebben. Beide vrouwen willen hun dromen waarmaken en zijn bereid hier risico’s voor te nemen. Ook de persoonlijke ontwikkelingen van de vrouwen vond ik erg mooi. Charlotte komt haar verleden onder ogen en versterkt de banden met haar familie, terwijl ze wel dicht bij zichzelf blijft. Amelie toont haar kracht door haar kindje te beschermen in een tijd waarin een vrouw weinig te zeggen had. Je kunt als lezer niet anders dan bewondering voor deze personages hebben!

Uiteraard speelt liefde ook een grote rol in het verhaal. Amelie wordt als jonge vrouw verliefd op Oskar, die in hetzelfde hotel werkt als zij. Hoewel ze uit andere milieus komen en hun toekomst eigenlijk al vastligt, besluiten ze voor elkaar te gaan. Tegen alle wensen en verwachtingen van hun families in…Charlotte ontmoet Harrison ook in een hotel: hij heeft het ontworpen, zij gaat de keuken runnen. De chemie tussen hen is niet te ontkennen, hoewel Harrison zich niet zomaar aan iemand kan binden. De liefdes die ontstaan binnen het verhaal voelen realistisch aan, ondanks de vaart die in het boek zit.

Het verhaal speelt zich deels af in London, maar grotendeels in Noorwegen. Ik vond dat de omgeving in dit boek minder naar voren kwam dan in voorgaande delen, waardoor dit voor mij wat minder ging leven. Dit vond ik jammer, want ik ben van andere delen gewend dat ik mij echt even in het desbetreffende land en de bijbehorende cultuur waande.

De Verloren Dochters is een heerlijke serie. Hoewel de opzet van ieder deel ongeveer hetzelfde is, heeft iedere familiegeschiedenis een andere inslag, waardoor ieder verhaal toch uniek voelt. De meeslepende schrijfstijl en korte hoofdstukken, die wisselen tussen het heden en het verleden, zorgen ervoor dat deze boeken heerlijk weglezen. Ook de Noorse Dochter is zeker weer een aanrader! Ik kan niet wachten op het laatste deel in de serie, die over Hope en Mia zal gaan.