Raadselachtig

Net zoals in het fregatschip Johanna Maria een boot eigenlijk de spil is, waaromheen de intrige zich ontwikkelt, is dat in dit boek een dans. Marion en Daniel kunnen alleen samenkomen als ze een dans - een menuet - die ze als kind hebben gedanst - samen kunnen uitvoeren. Uiteindelijk lukt dat, maar de geliefden eindigen en sterven in armoede. Het verhaal maakt grote sprongen in de tijd - net als in fregatschip - en wordt verteld door een heleboel verschillende personages, die ieder een hoofdstukje krijgen. Het lijkt net alsof je van veraf door een telescoop naar het leven van deze mensen kijkt. Dat lijkt wat afstandelijk en geconstrueerd, maar toch geeft een liefdevol beeld, omdat je meegenomen wordt in de emoties van de vertellers. De dans is zowel een metafoor als een werkelijk fenomeen in het leven van deze mensen. Hoe dit precies zit blijft onduidelijk, maar dat is ook de bedoeling. Het boek lijkt soms wel een puzzel; raadsels die ontstaan, worden in volgende hoofdstukken een beetje opgelost, maar niet helemaal. Ik vond het een plezier om te lezen. Het boek zit prachtig in elkaar als een klokwerk, terwijl je toch niet weet toelaat het precies is.