Lezersrecensie
Lethargie in het verzengende Sicilië
Een zeer fraaie roman die speelt in Sicilië tussen 1860 en 1920.
De hoofdrol wordt gespeeld door de aristocratische en vrome familie Salina met Don Fabrizio als pater familias.
Deze geschiedenis speelt rond de inval van Garibaldi op Sicilië, die de nieuwe tijd vertegenwoordigt - de opkomst van de liberale burgerij - en de vereniging van het koninkrijk Italië voorstaat ten kost van de overheersing van de Bourbons.
De lethargische Don Fabrizio houdt het liever bij het oude - evenals de machtige kerk en de kloosters -, maar zijn geliefde neef Tancredi waait wel mee met de nieuwe tijd. Hij is sluw, knap en eloquent en hij huwt met de dochter - Angelica - van de steenrijke, ondernemende kapitalist Don Calogero.
In flinke tijdsprongen zien we de teloorgang van de familie Salina, zien we deze haar betekenis verliezen en kunnen we tegelijk zien dat de machtsmechanismen in de samenleving in stand blijven.
Het boek is met veel plezier in een mooie barokke stijl geschreven.
De setting is enerverend: Sicilië, het land dat al zo vaak bezet is geweest door machten van over de hele wereld en dat nu futloos en slaperig licht te blakeren in de verzengende zon, zonder energie voor vernieuwing.
Het boek moet het niet hebben van een meeslepende intrige, want het gaat juist om de Siciliaanse stilstand, zoals die zich manifesteert in de lethargische Don Fabrizio; je voelt de stilstand en het langzamerhand ineenschrompelen binnen een voortrazende wereld.
Don Fabrizio gaat dood in een weergaloze sterfscène, aangekondigd door het geraas van een waterval waarmee zijn levensenergie wegstroomt.
De trouwe hond Benedico eindigt als haardkleedje en dat wordt in de laatste zin bij het oud vuil geworpen.
Zo ledig en eindig is het leven.
De hoofdrol wordt gespeeld door de aristocratische en vrome familie Salina met Don Fabrizio als pater familias.
Deze geschiedenis speelt rond de inval van Garibaldi op Sicilië, die de nieuwe tijd vertegenwoordigt - de opkomst van de liberale burgerij - en de vereniging van het koninkrijk Italië voorstaat ten kost van de overheersing van de Bourbons.
De lethargische Don Fabrizio houdt het liever bij het oude - evenals de machtige kerk en de kloosters -, maar zijn geliefde neef Tancredi waait wel mee met de nieuwe tijd. Hij is sluw, knap en eloquent en hij huwt met de dochter - Angelica - van de steenrijke, ondernemende kapitalist Don Calogero.
In flinke tijdsprongen zien we de teloorgang van de familie Salina, zien we deze haar betekenis verliezen en kunnen we tegelijk zien dat de machtsmechanismen in de samenleving in stand blijven.
Het boek is met veel plezier in een mooie barokke stijl geschreven.
De setting is enerverend: Sicilië, het land dat al zo vaak bezet is geweest door machten van over de hele wereld en dat nu futloos en slaperig licht te blakeren in de verzengende zon, zonder energie voor vernieuwing.
Het boek moet het niet hebben van een meeslepende intrige, want het gaat juist om de Siciliaanse stilstand, zoals die zich manifesteert in de lethargische Don Fabrizio; je voelt de stilstand en het langzamerhand ineenschrompelen binnen een voortrazende wereld.
Don Fabrizio gaat dood in een weergaloze sterfscène, aangekondigd door het geraas van een waterval waarmee zijn levensenergie wegstroomt.
De trouwe hond Benedico eindigt als haardkleedje en dat wordt in de laatste zin bij het oud vuil geworpen.
Zo ledig en eindig is het leven.
1
Reageer op deze recensie
