Vierliterflessen wijn

Tortilla Flat is een hoog gelegen gedeelte van Monterey waar de paisanos wonen. Paisanos zijn een mengeling van indiaans, Spaans en Mexicaans bloed. Dit boek verhaalt over een aantal vrienden die samenwonen in het huis van Danny, de centrale figuur van dit boek, die dit huis heeft geërfd. Ze leven als paisano aan de rand van de samenleving, doen daar niet aan mee, hebben hun eigen mores, snappen niets van een kapitalistische samenleving. Ze hebben geen werk - behalve dan zo nu en dan inktvissen snijden om een beetje geld te verdienen - en scharrelen hun spulletjes en eten en vooral vierliterflessen wijn bij elkaar, o.a door diefstal en andere slimmigheidjes. We volgen de vrienden in hun dagelijkse bestaan vol dronkenschap, geweld en vriendschap. Uiteindelijk loopt het niet goed af voor de steeds somber wordende Danny ook al organiseren zijn vrienden een geweldig feest om hem op te vrolijken.
Ik heb eerder Cannery Row gelezen en de setting en thematiek van beide boeken vertonen veel overeenkomsten. En ook voor Tortilla Flat geldt dat ik het een geweldig boek vind!
Steinbeck schrijft met veel aandacht, liefde en respect over mensen die aan de rand van de beschaving leven en die ondanks alle ellende en geweld met elkaar een menswaardig bestaan weten te leven. Van het begin af aan voel je de warme betrokkenheid van de schrijver bij het verhaal dat hij aan de lezer wil vertellen. Het is echt een boek met een kloppend hart. 
Daarnaast is de stijl van het boek heel bijzonder. Steinbeck schrijft in korte, eenvoudige zinnen en laat zijn romanfiguren - die ook vaak simpele zielen zijn - bijna kinderlijk verwonderd redeneren. In die eenvoudige zinnen vormen zich pareltjes van wijsheid en poëzie; dit doet soms aan de stijl van Winnie de Poeh denken.
De paisanos leven in het ritme van de natuur en zijn daarin ook heel sensitief. Steinbeck laat deze natuurlijke omgeving in mooie, beeldende, kernachtige zinnen tot leven komen.
Dit boek bevestigt voor mij het meesterschap van Steinbeck.