Lezersrecensie
Verraad waar je het niet verwacht
Kan bedreiging van rechters de rechtspraak beïnvloeden?
Dit thema weet Joop van Riessen feilloos weer te geven in Meedogenloos, het dertiende deel in de Anne Kramer serie.
Joop van Riessen is oud hoofdcommissaris Amsterdamse politie en weet zijn werkervaring goed weer te geven in zijn werk. Sinds 2009 heeft hij elk jaar een deel geschreven, die allemaal afzonderlijk van elkaar te lezen zijn. Wel is het voor het begrijpen van Anne Kramer in Meedogenloos wel fijn om eerst Radeloos, het twaalfde deel gelezen te hebben.
In Radeloos raakte Anne zwaargewond In Zuid-Afrika. Nu in Meedogenloos is ze nog aan het herstellen en werkt een paar dagen in de week en Herman van Hoogen is plaatsvervangend hoofd geworden.
Maar krijgt Anne haar tijd wel om te herstellen?
Als er een aanslag op rechter Matsen gepleegd wordt, is het meteen alle hens aan dek. En groeit er onrust onder de rechters.
“Uiteindelijk kruipt het onder je huid en ontstaat een constante angst.”
Heleen Knotterus, voorzitter van de rechtbank wordt meteen door beveiligers omgeven. Anne Kramer vermoedt een verband met een rechtszaak waarin internationale drugshandel behandeld wordt. Kan Heleen de rechtszaak nog steeds behandelen als ze zich uit veiligheidsoverwegingen moet terugtrekken?
“Glucose, de ontmanteling van een kartel dat al jarenlang een belangrijk deel van de drugshandel in handen had en met harde hand regeerde.”
Mariska en Lotte, de dochters van Heleen kunnen weinig begrip voor de beveiliging opbrengen. En als Mariska dan niet mee mag op schoolreis naar Rome, zint zij op een manier om wel naar Rome te kunnen gaan.
Dit lukt haar, maar haar geluk is maar van korte duur, doordat ze in Rome ontvoerd wordt.
Wat volgt is een zaak met meerdere plotwendingen en waarin gecodeerde mobiele telefoons een belangrijke rol spelen. Alles wordt uit de kast gehaald om een einde te maken aan de terreur van Bilal.
Zelfs de onderlinge afrekeningen in het criminele circuit ontbreken niet.
Het duurde even voor ik in het verhaal zat, door de vele personages die opgevoerd worden en het niet weten wie Bilal (mocramafia) nu eigenlijk is. Zijn rol wordt in de loop van het verhaal wel duidelijk.
Achter in het boek is een namenlijst opgenomen met de vele erin voorkomende personages.
Het politiewerk, de manier van speuren en natuurlijk de bazen die zichzelf belangrijk vinden komen realistisch over. Het ministerie van Justitie dekt zich in voor gemaakte fouten en schuift de schuld en verantwoordelijkheid door naar de politie. Het rechtssysteem dat slachtoffer wordt van zijn eigen regelgeving en voorschriften komt goed uit de verf.
Maar ook het gebrek aan mankracht, geld en te weinig middelen komt naar voren.
Anne is een sterke (eenzame) vrouw, die gevreesd wordt door haar solo acties. Ze heeft een hekel aan de bureaucratie en doet waar zij een goed gevoel bij heeft. Niet iedereen weet haar te waarderen. Ze wordt van zondebok een reddingsboei! Een heel menselijk realistisch personage!
Ergens doet ze mij denken aan inspecteur Ortiz uit De onschuldigen van Harlen Coben.
Meedogenloos is een vlot geschreven verhaal met actuele thema’s, zoals vooroordelen, machtsmisbruik en (terreur) dreiging.
“Als alles onder het tapijt blijft, wordt er niemand wakker.”